Čovek je oduvek pokazivao svoju opčinjenost telesnim i mentalnim užitkom koji budi seksualna frivolnost. Vekovima se ispoljavanje seksualnosti smatralo sladostrašćem, raskalašništvom, a pojedinci razapinjali na stub srama. Ljudi se delili na hedoniste i puritance, a ono što je u nama prirodno i urođeno smatrano za greh. Međutim, urođeni animalni instikt zavođenja i uživanja u seksualnim igrama, javno je potiskivan i anatemisan kroz vekove, da bi kao bomba eksplodirao u drugoj polovini prošlog veka, poznat kao “seksualna revolucija”.
Krajem 60-ih i početkom 70-ih godina prošlog veka, mladi ljudi širom sveta ujedinjeni pod sloganom "vodimo ljubav, a ne rat" uspeli su, za kratko vreme, da sruše mnoge društvene tabue. Jedna strana tadašnje tzv. seksualne revolucije, bila je i oslobađanje svesti mladih od predrasuda i strahova vezanih za njihovu sopstvenu seksualnost i seks uopšte. Evolucija ljudske svesti nije zaobišla ni seksualnost, tako da se danas mnogo slobodnije govori o seksu. Pojam koji je u vokabularu seksologa vrlo prisutan i koji u poslednje vreme izaziva kontroverze je seksualna inteligencija.

-Kontroverze oko odredjivanja  ovog  pojma nije moguće izbeći, ali da bi se razumelo šta se podrazumeva pod ovim pojmom stvar mora da se  sagledava u istorijskom  okviru. Prethodnu seksualnu istoriju čoveka zapadno -evropske civilizacije počev od antičke Grčke, preko starog Rima, dominacije hrišćanstva od 6-og  veka do prerenesanskog i renesanskog peridoda, racionalizma i viktorijanskog doba  osamnaestog  veka, sve do poslednjih nekoliko decenija prošlog veka  pokušao sam da uobličim aforizmom ”Ništa nije seks, osim koitusa”. Aforizam bi trebalo da na  koncizan način odslikava seksualni život muškarca i žene kroz ovaj dugi period ljudske istorije. Svet je pravljen po meri muškaraca  koji je dominirao u svim sferama života pa i u seksu. ”Bilo je takvo vreme” što bi rekao Borisav Pekić. Takvo  vreme, naravno,  ima dublje biološke, ekonomske i druge karakteristike o kojima sada, zbog prirode novinskog teksta, nije moguće raspravljati. Ljubav i seks su bile apsolutno dve  odvojene pojave.  Muškarcu je seks služio za osiguravanje poroda, pražnjene nagomilane energije i kao vrsta jeftinog zadovoljstva. Žene su, dominatno služile kao “mašine za radjanje”. Paradoks je u činjenici da je zbog značajnije uloge u reprodukciji ženska seksualnost istovremeno, bila pod značajnijom društvenom i posebno, religioznom kontrolom. Od pojavljivanja dva bizarna pokreta pod nazivima “seksualna revolucija” i feministički i pokret”  kad je reč o seksualnosti I seksu kao njegovom izrazu aforizam  glasi drugačije: “Sve je seks, osim koitusa”. Iako oba pokreta odišu nekom vrstom bizarnosti, nisu se pojavila slučajno, već kao posledica neverovatnih društvenih promena od kojih su najznačajniji demokratizacija života, velika pokretljivost ljudi, ulaženje žena u sve sfere života, njihovoj samostalnosti, kontracepciji, usvajanju filozofije bezdejstva, komjuterskom seksu pa i pojavi AIDS-a. Sve ove promene su oslobodile žensku seksualnost da bi  one, postepeno, od “seksualnih mašina za radjanje” postala “seksualna bića”, čime se odvajaju od  terora muške dominacije, zahtevajući  ravnopravnost ne samo u životu nego i seksu.  Sa ovim promenama bitno se menjaju i stereotipi o “muškim” I “ženskim” seksualnim ulogama. Ranije je za seks izmedju muškaraca i žena bilo dovoljno da, uprošćeno rečeno, muškarca “služi ona stvar kao budalu”, a za ženu da je dovoljno da u krevetu raskreči noge. Više nije! Sada je za istinsku seksualnu komunikaciju potrebna i u budućnosti će sve više biti potrebnija i “pamet” i muškarca i žene koja je uobličena pod pojmom “seksualna inteligencija”- navodi prof.dr Jezdimir Zdravkovic, autor knjige “Seksualna inteligencija”.

U promenljivom svetu bitno se promenio i odnos shvatanja šta je normalno a šta nenormalno u seksu. Sve do pedesetih godina prošlog veka, tačnije rečeno, do pojave neformalnog pokreta pod nazivom “seksualna revolucija” polje “nenormalnog” je prevazilazilo ono što smo nazivali “normalno” u seksu. Danas je obrnuto. Može se reći da u tom pogledu vlada odredjena konfuzija kako u glavama muškaraca tako i žena. Dok je ranije osoba koja je bila opsednuta dnevnim fantazijama, upražnjavala oralni i analni seks, isprobavala slasti predbračnog života i učestano masturbirala strepela od odgovora : ”Da li sam normalna”, sada osoba kojoj je oralni i analni seks odvratan, masturbacija ispod časti, a nevinost prve bračne osobe sa voljenom osobom smatra vrlinom opsednuta pitanjem: ”Da li sam seksualno nenormalna osoba”. Konfuzija po ovom pitanju vlada i u naučnom svetu. Jedan broj seksologa zagovara kao meru normalnosti relaciju izmedju seksualnog para, ali u celu stvar umeće čarobnu reč koja se naziva “ljubav”. Prema ovim autorima, normalna seksualnost je isključivo ona kod koje jedna osoba u seksu prenosti drugoj poruke ljubavi, vezanosti, topline i pripadnosti. Nenormalna, odnosno neurotična seksualnost je, s druge strane, ona u kojoj seks služi pražnjenju nagomilanog nezadovoljstva, ispoljavanju agresije i potrebe za nadredjivanjem, koja ima za cilj samodokazivanje ili, jednostavno kojom se osobe oslobadjaju svakodnevne napetosti. Normalna seksualna osoba, dakle, prema ovim kriterijuma vodi ljubav periodično, isključivo kada je erotizovana prisustvom ljubljene osobe, isključivo sa osobom koju voli, a pri tome zadovoljstvo uzima koliko ga i daje. Ipak, lako otkrivamo slabosti u ovakvom shvatanju. Mali je broj osoba koje su oslobodjene svakodnevne napetosti, da povremeno seksom ne bi oslobadjale nagomilanu negativnu energiju. S druge strane, još je manji broj osoba koje su u toj meri dokazane da se ne bi dokazivale i u krevetu.

Seksualnost je integralni deo specifičnosti svakog ljudskog bića. Njen razvoj zavisi od  zadovoljenja osnovnih ljudskih potreba kao što su želja za kontaktom, intimnošću, emocionalnim izražavanjem, zadovoljstvom, nežnošću i ljubavlju. Seksualnost se izgrađuje kroz interakciju između individualnih i socijalnih struktura. Potpuni razvoj seksualnosti je od esencijalnog značaja za individualno, interpersonalno i socijalno blagostanje. Krpz prizmu pravilnog razvitka seksualnosti neophodno je i posmatrati seksualnu inteligenciju. Nameće se pitanje, kakva je to vrsta pameti?

-Najlakše je odrediti po analogiji sa racionalnom i emocionalnom intiligencijom. Ako racionalnu inteligenciju odredimo kao sposobnost ličnosti da rešava probleme u raznovrsnim životnim situacijama, a emocionalnu kao sposobnost osobe da  uspešno razrešava životne situacije vodjenje iracionalnim emocijama, seksualnu inteligenciju možemo definisati kao sposbnost ličnosti da se uspešno nosi sa problemima ne samo iz seksualne komunikacije izmedju muškarca i žene, već i odnosa ličnosti  prema sopstvenoj seksualnoj filozofiji. Zapravo, seksualna inteligencija može se istovremeno odrediti i kao sposobnost i kao veština ličnosti da uživa seksualni život u punom obimu. Da bi bila seksualno inteligentna osoba mora da poseduje obimna znanja o seksualnosti, poseduje sposobnost da prepozna sopstvene seksualne želje, kao želje I strahove partnera i parnerke, spsobnost da otvoreno izrazi želje, suoči se sa strahovima, brani sopstvena seksualna prava i tako nadalje. Seksalna inteligencija je, dakle, više od zadovoljavajuće erekcije muškog polnog uda i više od orgazma žene. Obzirom da je suština seksualne inteligencije posedovanje pomenutih sposobnosti i veština jasno je da može da se testovno meri, baš kao što se meri i racionalna intiligencija-dodaje prof. Zdravkovic.

U našem etno miljeu vlada narcistički stav o našoj multidisciplinarnoj univerzalnosti. Ni seks nije odoleo ovom trendu, pa zato mnogi smatraju da su Srbi seksualno najinteligentniji.

Parcijalna testiranja, jer još uvek nismo radili obimna istraživanja o seksualnoj inteligenciji naših ljudi, razbijaju mit o ustaljenom stereotipu da su Srbi seksualno ”najiteligentniji narod na svetu”, uz napomenu da seksualnu inteligenciju ne treba izjednačavati sa seksualnom potencijom. Sporadična testiranja, kada je reč o  srpskim muškarcima, pokazuju da su za većinu ispitanika znanja o seksualnosti parcijalna, iskrivljena, opterećena predrasudama, mitskim sadržajima i strahovima o seksualnoj  nenormalnosti, da ispoljavaju nesposobnost da prepoznaju sopstvene želje i potrebe kao i želje, potrebe i strahove parnerke ili partnera, pod uslovom da ih prepoznaju nisu u stanju da ih otvoreno izraze, da je seksualni odnos sa partnerom, po pravilu, stereotipan, nagonski uslovljen, zadovoljstvo seksom je isključivo lični čin ili služi kao neka vrsta  “servisa partnerki” u cilju dokazivanja seksualne moći, seksualno su neasertivni, nisu skloni eksperimentisanju u seksu, opterećeni su konzervativizmom i šta ti sve ne. Nema razloga čudjenju, a još više pesimizmu. Moje je mišljenje da je slična situacija i u drugim nacijama, obzirom na činjenicu da u ustrojstvima društva sa vladajućom muškom dominacijom seksualna inteligencija nije ni  bila potrebna. Muške i ženske uloge su bile strogo odredjene. Kako se širom sveta budu menjale seksualne uloge muškaraca i žena, tako će i potreba za inteligentnim seksualnim ponašanjem biti sve izraženija-zaključuje prof.dr Jezdimir Zdravković.

Seksualnost je mnogo više od onoga što se događa između dve osobe u krevetu. Kada govorimo o seksualnosti, govorimo o tome kako se ljudi izražavaju, o njihovoj muškosti ili ženstvenosti. Ljudska se seksualnost vidi u načinu na koji se predstavljaju, kako se ponašaju, kako izgledaju fizički, a jednako tako i kako neguju svoju spoljašnost. Seksualnost se odnosi na seksualni identitet i seksualna osećanja pojedinca. Biti uspešan u seksu, znači biti seksualno inteligentan.

  Dr Bojan Jovanović
 
Stetoskop     


 
 

---

Priroda erotskog maštanja


  Jedno istraživanje u Velikoj Britaniji od pre dve do tri decenije pokazalo je da najveći broj tamošnjih domaćica učestalo mašta o erotskim susretima sa raznosačima mleka, peračima prozora i poštarima. Ako se zna da su, u to vreme, za te poslove korišćeni studenti, smisao ovih fantazija postaje jasan.

                     Cerebralna pornografija

       Dok u slučaju engleskih domaćica seksualni fantazmi, uz masturbaciju, koitaine odnose sa imaginativnim partnerom ili na "suvo", unose malo svežine, strasti i romantike u skučeni život disciplinovane moralnosti ovih žena, mnogi seksolozi pretpostavljaju da u drugim slučajevima erotski fantazmi predstavljaju ogledalo "seksualnog karaktera" neke osobe. Individue zaražene romantikom maštaju romantično, poput erotskih susreta sa poznatom, nepoznatom ili nekom slavnom ličnšću na plaži uz šum mora i njihanje palmi. Manje romantične osobe maštaju manje romantične erotske prizore, počev od posmatranja tuđe seksualne igre, zamišljajnja nasilnog seksa punog "krvi i suza", oralnog, analnog i grupnog seksa, homoseksualnih i lezbejskih seansi. Ređi su ili sasvim retki erotski fantazmi bestijalnog, gerontofiličnog ili nekrofiličnog karaktera, koje je ponekad teško razgraničiti od sumanutih ideja - pouzdanih znakova odvajanja od realnosti. Lako je, dakle, u maštanjima ove vrste uočiti izvesnu analogiju sa pornografskim materijalom, što autoru teksta dozvoljava slobodu da erotske fantazme nazove terminom "cerebralna pornografija".

    
      Nastrani fantazmi ili ne?

      Ne postoji uopšteni odgovor za objašnjenje seksualnog "karaktera" osoba koje se svesno podvrgavaju ili kojima se nevoljno nameću varijeteti erotskih fantazmagorija. Tek posle razmatranja strukture ličnosti, istorije života i aktuelne situacije erotskih maštara, moglo bi pouzdanije da se odgovori na pitanje smisla samog maštanja. Kod nekih ličnosti erotske fantazije služe ispunjenju želje, kod drugih imaju za cilj ekspementisanje seksom, kod trećih označavaju bekstvo od neprijatne realnosti u vezi sa seksualnim partnerom ili partnerkom, u nekim slučajevima su priprema za akciju u drugim - zamena akcije maštom. Ipak, svim erotskim fantazmima zajedničko je podizanje seksualne budnosti, stanja koje se, samo po sebi, karakteriše prijatnošću i zadovoljstvom koje pruža seks. Upravo na toj činjenici zasnovano je i objašnjenje zašto se fantazmi održavaju. Upravo na toj činjenici, takođe, većina seksualnih terapeuta u svoje programe lečenja seksualnih poremećaja uključuje i pospešivanje seksualnih fantazama kod svojih pacijenata. Možemo dakle, zaključiti da su svi fantazmi sa malim izuzećem korisna autoerotska aktivnost. Stručnjake ne uzbuđuju čak ni "nastrani" fantazmi pod uslovom da je reč samo o mašti, odnosno da mašta ne dobije svoju porvrdu u realnosti. Stanovište zvanične nauke je, naravno, u oštroj suprotnosti sa seksualnom moralnošću koju zastupa crkva. Izrazu "naslada idiota" za uživaoce seksualnih maštanja nije potreba komentar.

   
      Ma koliko haotična seksualna maštanja nisu haotična

      I pored ogromne raznovrsnosti seksualnih maštanja počev od "mekih" do veoma "tvrdih" fantazmagorija naučna istraživanja su ipak pronašla neki red. Evo kakav!
      Seksualni maštari u najvećem broju ponavljaju scene sopstvenih fantazama. Jedno vreme se, dakle u mašti, ponavlja ista ili slična erotska priča. Kada se iscrpi, postane bleda i ne stvara erotsko uzbuđenje zamenjuje se drugom. Tipičan primer maštarija ove vrste je seks na plaži za željenom osobom.
      Drugi zastupljen oblik je zamišljanje nekih scena seksa u kome je osoba agresivna, dominatna ili submisivna, ili pak, igra osobu nad kojom se vrse akti blage ili izrazitije agresije koje ova prima sa izrazima pomešanog bola i zadovoljstva.
      Neke osobe obogaćuju seksualna maštanja variranjem zamišljenih scena u trajanju, detaljima, emocionalnom ulaganju ili sadržaju.
      I na kraju treći najzastupljeniji oblik seksualnog maštanja odnosi se na sposobnost osobe da po sopstvenoj voiji nastavi ili prekine da mašta ono o čemu mašta.
      S druge strane, sva maštanja ove vrste razlikuju se po tome da li se odvijaju na "suvo" ili uz propratnu masturbatornu ili koitalnu aktivnost. Među seksualnim terapeutima postoje neslaganja da li treba obeshrabrivati ili pospešivati maštanja o drugim osobama u vreme neposrednog seksa sa partnerom ili partnerkom. Treba, naravno, obeshrabrivati! Osim što maštanja nisu u stanju da izdrže dugotrajna stanja u smislu njihove jasnoće i manufakture seksualne napetosti, udaljavaju realne partnere od punog emocionalnog i telesnog sjedinjavanja.

    prof. dr Jezdimir Zdravković
Stetoskop

Kako lečiti frigidnost?

   Prikazujemo program najpoznatijeg Američkog seksualnog terapeuta Lo Picola, koji kroz devet zadataka sažima sve faze današnje moderne seksualne terapije frigidnosti.

    U jeku seksualne revolucije, sedamdesetih godina ovog veka, Don Paolo Liggeri, katolički sveštenik napisao je sledeće reči, a pri tome nije rizikovao da bude spaljen: "Kad jedan od supružnika nije dovoljno usklađen sa drugim nema pravo da se pasivno ponaša, nema to pravo, jer nije samo njegova dužnost da bude na raspolaganju svom partneru, već mu je i dužnost da mu intimnost učini što ugodnijim.
      Ako se radi o frigidnosti, koja se može lečiti, moralna dužnost je podvrgnuti se terapiji, jer to zahteva osećaj pravde i samilosti prema supružniku, koji bi ako mu se uskrati sveto pravo stečeno u braku, mogao moralno zastraniti."
      Uzimajući u obzir savremena istraživanja, koja bez pogovora ukazuju na visoku anorgazmičnost žena tokom koitusa (od 30-90%) zaista postoji opasnost da prema katoličkom shvatanju seksualnosti veliki broj žena "moralno zastrani".
      Naravno nije ni malo slučajno što se frigidnost (polna hladnoća) javlja kod žena u ovolikom stepenu niti što je reč o univerzalnoj pojavi. Prema našem shvatanju za ovakvu situaciju postoje dublji filogenetski (razvitak vrste) koreni, koji religiozno shvatanje seksualnosti stavljaju u sklad sa prirodnim zakonima produženja vrste. Pro¬duženja vrste dakle na prvom mestu, uživanje na drugom. Da li je onda moguće delovati na pojavu koju nazivamo fri¬gidnost? Moderne seksualne terapije nam dokazuju da je to moguće, ali se pokazalo da lečenje frigidnosti nije nimalo jednostavan posao.
   
      Šta je frigidnost?

    * Polna hladnoća žene ili frigidnost određuje se u širokom rasponu od potpunog nereagovanja žene na seksualne draži i situacije do nemogućnosti postizanja orgazma. U tom smislu razlikujemo:
      a) polnu hladnoću zbog niskog nivoa seksualnih potreba, koje pripisujemo urođenim, odnosno takozvanim konstitucionalnim razlozima, koja mogu ali ne moraju biti u vezi sa hormonalnim poremećajima.
      b) nemogućnost doživljavanja niti prijatnosti niti orgazma.
      c) mogućnost žene da doživi prijatnost u određenoj seksualnoj situaciji, ali nemogućnost doživljavanja orgazma.
      d) nemogućnost doživljavanja orgazma svakim drugim putem, osim koitiusom (polnim odnosom).
      e) ne doživijavanje orgazma pri kontaktu penisa i vagine.
   
      Uzroci frigidnosti

    * Blizu je pameti da specifično seksualno vaspitanje žene u detinjstvu i ranoj fazi seksualnog sazrevanja (pubertetu) igra značajnu ulogu u razvoju frigidnosti. Poseban značaj imaju kažnjavajući postupci vaspitača bilo u fazi priprema ženskog deteta za doživljavanje seksualnog zadovoljstva (čitanje erotske literature, seksualno maštanje, gledanje pornografskih slika, seksualne igre sa drugom decom) ili u fazi takozvanih konzumatorskih oblika ponašanja od kojih je kod ženskog deteta, naročito izražen akt masturbacije.
    * Postoje značajni empirijski podaci koji govore da ovakve kažnjavajuće mere mogu da usmere seksualnost u drugom pravcu. Pokazalo se na primer (da se žene više izbuđuju dok čitaju bezazlene "ljubiće" - romane nego li dok gledaju pornografske filmove). S druge strane vaspitne mere kojim se kažnjava konzumatorsko seksualno ponašanje ženskog deteta mogu da dovedu da žena potpuno odbaci seksualnost kao komunikacioni čin, koji će joj donositi bliskost i uživanje u partneru.
    * Kazna, dakle logički proizvodi strah, pa se i jedan broj frigidnog ponašanja žene objašnjava usloveljenom reakcijom straha od seksa, koja je nastala bilo traumatskim putem, bilo putem informacija da je seks sraman, prljav, nemoralan, ili eksploatatorski itd. Nisu svi oblici frigidnost psihološki uzrokovani pa jedan broj može da se pripiše organskim uzrocima bilo hormonskog karaktera, bilo lokalnim organskim oboljenjima (na nivou genitalija), bilo određenim hroničnim bolestima, koje seksualnost stavljaju u drugi, a preživljavanje u prvi plan.

    Lečenje frigidnosti

    * Odbacivanjem ova dva mita moderna seksualna terapija sa psihoanalitičkog kauča na kome se analiziraju eventualne dublje psihoIoške potrebe žene seli se na "banalni" teren, na kome se odvijaju procesi informacije žene o seksualnosti, učenje žene da asertivno komunicira sa partnerom, sprovode terapije redukcije straha i anksioznosti od seksualnih draži i situacija, uči tehnikama masturbacije (ručno ili vibratorom) i na kraju prenos orgazma postignutog masturbatornom tehnikom na orgazam koji treba da se postigne u koitalnom činu.
    * Prikazujemo program najpoznatijeg Američkog seksualnog terapeuta Lo Picola, koji kroz devet zadataka sažima sve faze današnje moderne seksualne terapije frigidnosti.
   
I zadatak
      - Da žena razvija svest o svom sopstvenom telu. Savetuje se upotreba ručnog ogledala pomoću koga žena i upoznaje svoj polni organ. Daje se zadatak da počne sa Kigelovim vežbama (cilj ovih vežbi je jačanje orgazmičnih sposobnosti žena),  koje se izvode na taj način što žena počinje da mokri - pa prekine i to ponavlja.
      II zadatak
      - Da žena dodirom upoznaje sopstvene genitalne organe pri čemu se ne insistira da ona doživi orgazam. Cilj ovog zadatka je da žena razvije svest o
      sopstvenom telu i da suzbije strahove.
      III zadatak 
      - Da žena dodirom svojih senzitivnih zona (genitalni organi i dojke)oseti prijatnost.
      IV zadatak
      - Da žena upražnjava mastrurbaciju. Daju se informacije ženi o različitim načinima masturbacije i podrška u eksperimentisanju.
      V zadatak
      - Da žena pojača intenzitet masturbacije (ukoliko do tada nije doživela orgazam) i da masturbrira dok ne doživi umor ili averziju ili orgazam.
      VI zadatak
      - Da žena upotrebi vibrator. Istraživanja su pokazala da kod većine žena (90%) stimulacija klitorisa vibratorom tri puta nedeljno po 45 min. obavezno izaziva orgazam. U koliko žena i posie tri nedelje ne doživi orgazam odustaje se.
      VII zadatak
      -  Ako je žena postigla orgazam mastrurbracijom uključuje se partner, u početku kao posmatrač sa ciljem da žena smanji strahove i anksioznost.
      VIII zadatak
      - Da partner preuzme aktivnu ulogu ručno stimulišući ženu na način kako je to sama radila dok je posmatrao.
      IX zadatak
      - Koitalni odnos. Savetuje se da žena vrši samostiulaciju tokom koitusa, a neposredno pred postizanje orgazma prestane sa stimulisanjem klitorisa sa ciljem postizanja orgazma bez posebnog draženja klitorisa. Klitorisna stimulacija se prekida sve ranije i ranije.
   
      Za primenu ovih seksualnih tehnika preporučuje se pozicija žene iznad muškarca, bočni položaj ili bilo kojidrugi položaj koji partneri eksperimentisanjem ustanove kao najprijatniji.


dr Vlada Radivojević

Stetoskop

To je zdravo.

Ženske seksualne disfunkcije


1. Što je ženska seksualna disfunkcija (poremećaj)?
Seksualna disfunkcija je poremećaj koji kod žene dovodi do nezadovoljavajućeg seksualnog odnosa.
Najčešći su oblici:
- anorgazmija
- vaginizam
- dispareunija
- anafrodizija

2. Što je anorgazmija? Izostanak orgazma
Anorgazmija je izraz za nepostizanje orgazma koje nastaje blokadom i izostajanjem orgazmičkog dijela spolnog odnosa, a da uzrok pri tom nije prestanak stimulacije. Anorgazmija je učestala pojava u žena.

Koji tipovi anorgazmije postoje?

Primarna: karakterizira je nedostatak postizanja orgazma tijekom cijelog života
Sekundarna: izostanak orgazma nakon što ga je žena u prijašnjim seksualnim iskustvima doživljavala
Apsolutna: ako je nemoguće postizanje orgazma na sve moguće načine stimulacije (spolni odnos s partnerom, auto-stimulacija, masturbacija,�)
Relativna: orgazam izostaje samo pri određenom obliku seksualnog zadovoljavanja (npr. pri odnosu s partnerom)
Situacijska: izostanak orgazma u određenim uvjetima

Koji su uzroci anorgazmije?

Uzroci mogu biti:
Tjelesni: Čine samo 5% uzroka; obično su uzrok različite bolesti žlijezda s unutrašnjim izlučivanjem (npr. šećerna bolest), neurološke i ginekološke bolesti.
Psihički: negativan odnos prema seksu zbog kulturnih ili odgojnih razloga, negativna seksualna iskustva u prošlosti, poremećaj odnosa s partnerom, neinformiranost o seksu, strah od napuštanja, strah od samostalnosti, osjećaj seksualne krivnje zbog različitih sklonosti, monotonija u vezi, nedostatak koncentracije, tjeskoba, depresija. Čest je strah od gubljenja kontrole nad osjećajima i ponašanjem.
Tjelesni uzorci anorgazmija: fiziologija orgazma je složena, serije refleksnih stisaka rodnice su uključeni. Svaka bolest ili ozljeda, ili primjena lijeka u tom području može biti tjelesni uzrok koji uzrokuje izostanak orgazma. Ovi su uzroci rjeđi od psihičkih.

Može li se anorgazmija liječiti?

Da, i uvijek kada žena surađuje uspjeh se postiže u 95% slučajeva što je velik uspjeh s obzirom na težinu problema.

Kako se liječi anorgazmija?

Liječenje anorgazmije usmjereno je ka:
- dijagnozi i liječenju mogućeg tjelesnog uzroka
- uklanjanju negativnih stavova i predrasuda o seksualnosti općenito, a posebno o orgazmu
- poboljšanju veze između partnera kroz bolju komunikaciju
- program za poboljšanje seksualnih mogućnosti koji se sastoji od niza posebnih vježbi za ovaj poremećaj

Tijekom prvog razgovora partnerima ili samo ženi daju se informacije o psihološkoj prirodi problema i ulozi pacijenta u liječenju. Prolaskom kroz program liječenja žena će naučiti kako se koncentrirati na orgazam, osjećaje vezane uz njega i kako osloboditi prirodan odgovor koji je kod ovih žena suspregnut. Nakon završetka liječenja 95% žena može opet uživati u seksu

3. Što je vaginizam? Bolni stisak mišića rodnice

Vaginizam je bolni stisak mišića rodnice koji onemogućuje penetraciju penisa. U nekim slučajevima žene mogu uživati u predigri i postići orgazam, ali ako nema penetracije.

Koji su uzroci vaginizma?

Većina je uzroka psihološke naravi. Obično su to nedostatak komunikacije ili informacija o seksu koji dovode do straha, zatim traumatska seksualna iskustva, silovanje, seksualno zlostavljanje, strah od trudnoće, strah od infekcije ili spolno prenosivih bolesti itd.

4. Što je dispareunija? Bol prilikom spolnog odnosa

Dispareunija je pojava boli prilikom spolnog odnosa. Uključuje različite stupnjeve boli - od neugode u rodnici, do jake boli prilikom prolaska penisa kroz rodnicu.

Koji su uzroci dispareunije?

Uzroci mogu biti:

Tjelesni: upalne bolesti spolnih i mokraćnih organa, oštećenja sluznice kontracepcijskim sredstvima (kondom, dijafragma, spermicidne kreme, intrauterini ulošci - spirale,�). Česta je u žena nakon menopauze zbog nedostatka spolnih hormona i posljedičnih promjena spolnih organa i smanjene vlažnosti.
Psihološki: grubost partnera, ili nezainteresiranost što uzrokuje nedovoljnu stimulaciju i predigru te posljedično smanjeno izlučivanje sluzi u rodnici.

5. Što je anafrodizija ili nedostatak seksualne želje?

Anafrodizija je izraz za nedostatak spolne želje. To je izostanak stimulacije općenito. Označavaju ga nedostatak erotskih osjećaja, seksualni odnos je kao kazna za ženu koja pati od anorgazmije. Ovo stanje uzrokuje nezadovoljstvo i depresiju; često žene smišljaju različite izgovore da izbjegnu seksualni odnos. Uzroci su većinom psihološke naravi: poricanje uspjeha, užitka, ljubavi, strah da će biti napuštena od partnera, teškoća u izražavanju seksualnih želja, konflikti itd.

6. Što žena može učiniti u ovim stanjima?

Preporučljivo je da se žena koja pati od seksualnog poremećaja posavjetuje sa specijalistom za spolne poremećaje - seksologom. Rješenje je brže i lakše kad je problem nedavno nastupio. Terapija se obično provodi u paru s partnerom. Bitno je da liječenje prati seksolog cijelo vrijeme radi uspjeha. Sve ženske seksualne disfunkcije su izlječive u preko 95% slučajeva.


Seksualne disfunkcije u žena - općenito

Spolni čin sastoji se od faze uzbuđivanja i faze orgazma. Poremećaji jedne ili druge faze mogu biti posljedica organskih ili funkcijskih razloga, ili i jednih i drugih zajedno.
Bolesti koje oštećuju neurološke funkcije, npr. dijabetes ili multipla skleroza, mogu onemogućiti seksualno uzbuđenje. Lokalne bolesti kao što su upale vagine, unutarnjeg sloja maternice, jajovoda ili jajnika, mogu omesti spolni čin zbog bolova, a iscrpljujuće sistemske bolesti, poput malignih tumora i bolesti srca i krvnih žila, mogu neizravno škoditi.
No, psihološki čimbenici su češći uzrok neuspjeha spolnog čina. U takve probleme spadaju dezinformiranost, npr. shvaćanje da je seksualno zadovoljstvo nešto loše, ili osjećaja krivnje zbog prethodnih traumatizirajućih događaja, kao što su incest, silovanje ili neželjena trudnoća. Uz to, nakon operacijskih zahvata u kojima se odstranjuje maternica ili dojka, žene mogu same sebe doživljavati kao nepotpune.
Strahovi poput tjeskobe, depresije, umora i bračnih ili međuljudskih sukoba mogu rezultirati izostankom opuštanja u fazi uzbuđenja, zbog čega se rodnica ne može podmazati i omogućiti penetraciju penisa.
Žene s tim iskustvima mogu biti nesposobne za ostvarivanje normalnog spolnog čina bez stručnog savjetovanja obiteljskog liječnika, psihijatra ili seksualnog terapeuta. Pri takvim problemima teži se spoznavanju problema i smanjenju uzročnog stresa.
Izostajanje orgazma je poseban oblik seksualne disfunkcije. Mnoge žene, u različitoj mjeri, uživaju u seksualnim kontaktima i bez orgazma zbog zadovoljstva bliskošću u vezi, pogotovo s voljenom osobom.
Međutim, drugim ženama su spolni odnosi s rijetkim orgazmima ili bez njih frustrirajući i nezadovoljavajući. U mnogim slučajevima je nedovoljna stimulacija klitorisa uzrok nepostizanja orgazma, što se može popraviti prikladnim savjetima i edukacijom pacijentica.
Zaseban pojam je vaginizam, rijedak uzrok bolnog spolnog odnosa koji se javlja zbog bolnih bezvoljnih kontrakcija mišića oko ušća rodnice. Radi se o uvjetovanom refleksu na ranija, stvarna ili zamišljena, zastrašujuća ili traumatska seksualna iskustva. Liječenje je usmjereno na eliminaciju uvjetovanog refleksa putem progresivnog širenja rodnice od strane pacijentice u kombinaciji s bračnom terapijom.


Medicina

Fantazije, masturbacija, seks bez osjećaja: zašto ih žene ne razumiju


Postoje neke temeljne seksualne razlike među muškarcima i ženama zbog čega muškarci teško razumiju žene i žene teško razumiju muškarca. Iako postoje individualne varijacije, navest ćemo nekoliko, gotovo univerzalnih, činjenica o muškarcima koje žene nikako ne mogu razumjeti:

- svakodnevno maštanje o seksu s raznim partnericama i u raznim situacijama
- masturbiraju tijekom tih maštanja
- tijekom vođenja ljubavi "začine" seks maštanjem o nekoj drugoj partnerici
- isti ti muškarci koji se koriste seksom kako bi pokazali ljubav, mogu manipulirati seksom i voditi ljubav radi seksa samoga.

Većina muškaraca ponekad želi voditi ljubav čisto radi fizičke potrebe bez želje za intimnošću ili vezom. Muškarac ponekad želi samo žensko tijelo. Ona može spavati, biti pijana ili čak gledati televiziju; njega uopće nije briga. Žene seks izjednačuju s ljubavi i intimnošću i to im je vrlo teško shvatiti. Ženama je često važnija bliskost i osjećaj da su voljene nego sam seks. A to postižu s voljenim partnerom. Zbog toga im je seks kao nagon, isključivo fizička potreba bez osjećaja, nepoznat pojam.

Žene se također često pitaju zašto bi muškarac platio za seks kad se seks u našem društvu može relativno lako dobiti besplatno. Muškarac to čini jer želi samo "ući i izaći", brzo i bez obaveze. Ovaj način razmišljanja je ženama nepojmljiv.
Još nerazumljivije je ženama shvatiti kako muškarac može imati seks sa ženom koju ne voli u podne i onda očekivati seks od žene koju voli istog popodneva. Ovo totalno odvajanje i ubrzo nakon toga spajanje seksa i ljubavi teško je razumjeti osobama koje nisu muškarci.
Jedan od razloga zašto to mogu jest seksualno sazrijevanje muškaraca koje se događa u pubertetu mnogo ranije nego sazru dovoljno za vezu i intimnost. Zbog toga mnogo godina, ili do trenutka kada seksualna snaga počne slabiti, seksualna energija stalno prijeti vezi koju je i oblikovala.

Požuda i sreća

Muškarac se često osjeća zaljubljeno kad se u stvari radi o požudi. Ako tada izjavi ljubav - to je ženi obično prerano. Tom nesmotrenom izjavom o ljubavi (požudi) muškarac prestraši ženu prije nego što potakne razvoj veze. Ako se tako brzo zaljubio, onda će se brzo i odljubiti, njihovo je razmišljanje.
U seks bez ljubavi i obveze muškarci se vrlo lako upuštaju. Kad im se "posreći", to smatraju vrlo dobrim i poželjnim razvojem zbivanja. Često uopće nije važno s kim im se "posrećilo".
Budući muškarci koriste seks kao put prema emocionalnoj vezi i isto tako potpuno razdvajaju seks od emocionalne veze, a žene koriste emocionalne veze kao put prema seksu, očito je potrebno mnogo razumijevanja kad se radi o seksu u našem društvu.

I žene i muškarci trebali bi zapamtiti slijedeće: ako mislite da ste u pravu, a on/ona u krivu i kad omalovažavate razmišljanja partnera o seksu, sprječavate mogućnost intimne veze sa suprotnim spolom. Za uspješnu vezu potrebna je prilagodba i kompromis: ako nam je zaista stalo do našeg partnera/partnerice onda vodimo računa o tome što će ga/je povrijediti. Evolucijom smo stekli razum koji nam omogućuje vladanje nagonima, dakle to nije izvan naše kontrole.
Ako ih već ne mogu promijeniti, žene se možda mogu tješiti činjenicom da se muškarci ponašaju stereotipno, "muški", da bi bili sigurniji u svoju muškost. Ne ponašaju se tako da bi frustrirali žene.

 
Medicina

Apstinencija od spolnog odnosa


Apstinencija može podrazumijevati različite stvari kod različitih ljudi. U kontekstu spolnih odnosa i kontracepcije, apstiniranje će imati značenje izbjegavanje spolnog odnošaja koji bi uključivao ulaženje penisa u vaginu.

U zaštiti od infekcije, apstinencija podrazumijeva izbjegavanje vaginalnog, analnog i oralno-genitalnog odnošaja ili bilo kakvog odnosa koji bi uključivao izmjenu tjelesnih tekućina (sjemena, vaginalnog iscjetka, krvi i mlijeka iz dojki) s drugom osobom.

Ovdje se apstinencija odnosi na izbjegavanje vaginalnog odnošaja - gdje penis ulazi u vaginu/rodnicu.

Neke osobe ili parovi zadovoljit će se drugačijim vrstama odnosa, što može uključivati dodirivanje, milovanje, maženje. Neki će pak u potpunosti izbjegavati bilo kakvo dodirivanje jer bi to za njih bila prevelika kušnja.
Neki parovi u određenom razdoblju imaju seksualne odnose, da bi nakon toga promijenili mišljenje i vratili se apstiniranju za neko vrijeme. Neke osobe koristit će ˝jednokratnu˝ apstinenciju, kao npr. ˝večeras nećemo voditi ljubav˝.

Odluka kada voditi/ne voditi ljubav uvijek mora biti samo vaša odluka.

Prednosti apstiniranja. Apstiniranje je besplatno i uvijek dostupno svima. Metoda apstiniranja iznimno je učinkovita i kod sprječavanja neželjenih trudnoća i kod sprječavanja infekcija.
Može se koristiti u bilo kojem razdoblju života.
Apstinencija može doprinijeti izgrađivanju odnosa između dviju osoba koji se zasniva samo na seksu.
Apstinencija može povećati kreativnost u vezi za partnere u nalaženju novih načina međusobnog izražavanja intimnosti.
Ne postoje nikakve medicinske nuspojave.

Nedostaci metode apstiniranja

 Ako planirate apstinenciju kao metodu trajnog izbjegavanja neželjene trudnoće, pa ipak u trenutku ˝slabosti˝ popustite i odlučite se za spolni odnos, često se možete naći u situaciju da sa sobom nemate nikakvo priručno kontracepcijsko sredstvo (npr. kondom, dijafragma).
Apstiniranje od seksa kod nekih ljudi može biti jako frustrirajući uz osjećaj kao da nešto propuštaju.
U slučaju apstiniranja samo od odnosa koji uključuje ulazak penisa u vaginu, može se dogoditi da ne postoji zaštita protiv infekcija koje se prenose drugim spolnim aktivnostima poput oralnog i analnog seksa, što uključuje herpes, genitalne bradavice, gonoreju i HIV/AIDS.
Osobe koje odluče prekinuti apstiniranje, što im je do tada bila jedina metoda kontracepcije, mogu se naći u situaciju da im nedostaje znanja i iskustva o drugim metodama.

Vrlo je važno kako živite vlastiti spolni život. Stoga je potrebno da dobro promislite o kvaliteti vašeg spolnog života. Možda osjetite potrebu da svoje stavove prodiskutirate s nekom osobom koju jako i duboko cijenite i imate velikog povjerenja.

Ako vas zanimaju detaljnije informacije u svezi izbjegavanja neželjene trudnoće uvijek se obratite vašem osobnom liječniku ili ginekologu.

Piše: dr. med. Strahimir Sučić
Medicina