Probajmo zajedno da napravimo jedan kutak na ovom forumu koji ce biti posvecen ovoj igri i svim njenim ljubiteljima. Ne mora biti reci samo o vrhunskom rukomet, vec i o amaterskim ligama, skolama rukometa, kampovima i sl. Svaka pomoc i sugestija je dobrodosla. Izvolite..
Igre slične rukometu postojale su jos u staroj Grčkoj, o čemu je pisao i Homer u svojoj Odiseji, a postoje i zapisi na pronađenim spomenicima starim preko 2500 godina. U staroj grčkoj takva igra je zvana Harpaston a kasnije u Rimu Harpastum. Verovatno su slične igre postojale i mnogo pre, s obzirom da trčanje, skakanje i bacanje-gađanje (u ovom slučaju lopte) osnovna kretanja i radnje čoveka. Moderna igra je zapravo nastala kombinovanjem tri igre koje su se razvijale nezavisno jedna od druge: češke „Hazene“, danskog „Handball-a“ i nemačkog „Torball-a“. Sve tri igre su bile zasnovane na pravilima fudbalske igre, s´tim što se naravno igralo rukom i lopta se mogla bacati ili udarati. „Hazena“ se počela igrati u Slovačkom narodu još 1982 god a prva pravila definisana su 1906. god. „Handbold“ ( danska reč za handball) je nastao zahvaljujući danskom učitelju Holger Nilsenu kao zamena fudbalu.1906 godine Nielsen je pažljivo izmenio pravila i organizovao prva nadmetanja između ekipa svojih učenika. Nalik tome „Torball“ je stvorio 1915. nemački gimnastički učitelj Max Heiden. Prof berlinske psihološke škole Carl Scelenz je 1919 iskombinovao elemente danske igre „handbold“ i nemačkog „torbala“, preuzevši i neke elemente igre iz košarke i na uređenom terenu za fudbal smislio novu igru, a kasnije i sport, nazvavši je Handball –Rukomet. 1925 godine takva forma rukometa postala je prilično popularna i u nekim drugim evropskim zemljama. The International Amateur Handball Federatio (IAHF) osnovana je 1928 a rukomet je bio prikazan na olimpijskim igrama 1932 ( u LA-u ) kao demonstrativni sport, da bi 1936. god. na igrama u Minhenu ravnopravno bio zastupljen među tadašnjim igrama.Prvi olimpijski pobednici su bili Nemci. Rukomet u takvom obliku predstavlja tzv. „veliki rukomet“ – Outdoor Handball, jer se, dakle, igrao na fudbalskom igralištu sa 11 igrača, fudbalkim golovima i pravilima jako sličnim fudbalskoj igri. U međuvremenu , pojavila se slična igra u skandinavskim zemljama nazvana Indoor Handball-mali rukomet ili rukomet koji se igrao u zatvorenim prostorijama. Zasnovana na Danskom Hanboldu ova verzija rukometa imala je „samo“ 7 igrača u jednoj ekipi i igrala se na terenu znatno manjih dimenzija od Outdoor rukometa. Ovakva forma igre nastala je zbog hladne klime na severu Evrope i malo dana tokom godine koji bi obezbedili adekvatne uslove za igru ali i za posmatranje. Mali rukomet prihvataju i u drugim zemljama, naručito u Nemačkoj gde počinje da ga prati sve veći broj gledalaca. Sa pravilima preuzetim iz košarke, igra postaje dinamičnija i uzbudljivija za gledanje. Porast popularnosti rukometa ima za činjenicu i da se igra u zatvorenom prostoru , u toplom gde je publika udobno smeštena i može sa uživanjem posmatrati jednu novu igru koja je znatno interesantnija od dotadašnjeg velikog rukometa, između ostalog i zbog znatno više postizanja golova. Posle drugog svetkog rata mali rukomet je postepeno potiskivao veliki rukomet i polako se širio po drugim delovima sveta. To je sport u kojem su u početku bile bez premca Nemačka, Austrija i Danska. U početnim godinama velikog rukometa ove 3 zemlje su dominirale na internacionalnom nivou, premda nije bilo puno zemalja gde se rukomet igrao, pogotovo van naseg kontinenta. Ubrzo se sa ovom igrom sreću i ostalim krajevima Evrope. Istočni evropljani ubrzo postaju ravnopravni a zatim i dominantni u ovoj igri. Zemlje kao SSSR, Rum, SFRJ,Istočna Nemačka i Mađarska bile su obično među 3 prvo plasirane i u muškoj i u ženskoj konkurenciji. Samo su Šveđani pružali jači otpor ovom tzv. Istočnom bloku. 1972. god na O.I. u Minhenu rukomet je vraćen u red olimpijskih sportova.Takmičenja u ženskoj konkurenciji otpočela su 1976. na igrama u Montrealu. Sa završetkom hladnoga rata i postepenom propašću komunističkog režima, mnoge od ovih zemalja padaju u ekonomsku krizu što dovodi toga da značajan broj kvalitetnih trenera i igrača odlazi na zapad. Zemlje poput Francuske, Španije i Nemačke postaju dominantne. Neke afričke i azijske zemlje ( Alžir, Egipat,Južna Koreja) počinju da uzimaju učešća na međunarodnim takmičenjima krajem 80-tih. U sadašnjosti veliki rukomet je evoluirao u varijantu rukometa na pesku ( Beach Handball) i okuplja sve više i učesnika i gledalaca kako u svetu tako i kod nas. Igra se u svim delovima sveta i ima oko 7 mil registrovanih igrača. Profesionalni klubovi se nalaze u Evropi i Aziji , dok je u Africi, Americi i Australiji u povoju.
Rukometni savez Beograda Rukometni savez Beograda je osnovan 17. decembra 1949. godine pod imenom Rukometni odbor pri Fiskulturnom odboru Beograda. Za prvog predsednika je izabran Franjo Horvatic, a za sekretara Rajko Petrovic. Rukomet se u Beogradu prvo igrao u srednjim školama. Krajem aprila i pocetkom maja 1948. godine organizovano je prvo prvenstvo srednjih škola a zatim su osnovani i prvi rukometni klubovi u Beogradu: Triglav, Železnicar, Metalac, Beograd V, Partizan, Crvena Zvezda i drugi. Pored otvorenih terena za vežbanje rukometa koristile su se sale DIF-a u Deligradskoj 27, sala FD Železnicar u Savskoj ulici kao i sala Prve ženske gimnazije. Igrace i igracice Crvene Zvezde trenirao je Franjo Horvatic, rukometaše Partizana Marjan Flander, igrace Železnicara Branislav Stefanovic i igracice Zoran Pantazis. U novembru 1948. godine, beogradske ekipe pocele su sa odigravanjem rukometnih utakmica za prvo zvanicno prvenstvo Beograda. Ucestvovalo je šest muških ekipa. Medjutim, takmicenja su posle drugog kola bila prekinuta radi loših vremenskih uslova. Utakmice su se igrale na igralištu Omladinskih brigada na Novom Beogradu i na igralištu Dinama u Pancevu. U ženskoj konkurenciji odigrana je samo jedna utakmica i to Železnicar – Beograd. Rukomet je vrlo brzo stekao veliku popularnost. Treba istaci da se u periodu od 1949. do 1954. godine igrao tzv. veliki rukomet na fudbalskim terenima. U Beogradu su prve utakmice u velikom rukometu održavane kod Kovnice (stari teren BASK-a), zatim na pomocnom igralištu FK Crvena Zvezda kao i na terenu kod Tehnickog fakulteta, na igralištu Radnickog na Dorcolu i na terenu Železnicara kod Šest topola (današnji Beogradski sajam). Od 1951. godine pocinju se organizovati prvi turniri i u malom rukometu. Organizator ovih turnira je bio Radnicki, a utakmice su se igrale na Partizanovom igralištu na Malom Kalemegdanu. Bilo je to nocno takmicenje koje je izazvalo veliko interesovanje Beogradjana. U sledece dve godine mali rukomet se toliko razvio i stekao tako veliki broj pobornika da je 1955. godine odluceno da se neguje samo taj oblik rukometa. Treba istaci da je rukomet narocito bio omiljen medju ženskom omladinom. Rukometni odbor Beograda je aktivno ucestvovao u razvoju rukometa u Srbiji. Beograd je raspolagao velikim brojem trenera, sudija i instruktora. Medju njima su se narocito isticali Vojnovic, Flander i Horvatic. Prva medjunarodna utakmica ženskih ekipa održana je u Beogradu na turniru Crvene Zvezde – gost je bila reprezentacija Danske. Medju najvece uspehe beogradskog rukometa ubrajaju se pobede i trofeji Partizana i Crvene Zvezde u muškoj konkurenciji kao i veliki uspesi Radnickog, ORK Beograda i Voždovca u ženskoj konkurenciji kao i nekada Železnicara i Slobode.
VELIKA TAKMIČENJA
Beograd je bio organizator znacajnih medjunarodnih rukometnih takmicenja.
Prvo Svetsko prvenstvo u rukometu za žene održano je u Beogradu od 13. do 20. jula 1957. godine. Beograd je, takodje. bio domacin i petog Svetskog prvenstva za žene na kome je naša reprezentacija osvojila zlatnu medalju. U Beogradu je 2004. godine održano Evropsko prvenstvo za kadete (igraci do 18 godina) na kome je naša reprezentacija osvojila zlatnu medalju. Pored ovih znacajnih takmicenja, Beograd je bio organizator i Trofeja Tašmajdana, Kupa nacija, Trofeja Beograda, Oktobarskog turnira grada Beograda, kao i velikog broja medjunarodnih utakmica naše reprezentacije. Veliki broj igraca clanova beogradskih klubova je ucestvovao u osvajanju medalja naše državne reprezentacije na Olimpijskim igrama, Svetskim prvenstvima i Evropskim prvenstvima. Takodje u osvajanju pomenutih medalja ucestvovali su treneri i selektori, clanovi beogradskih klubova. Beograd je imao veliki broj medjunarodnih rukometnih sudija. Oni su sudili znacajne medjunarodne utakmice kako u evropskim klupskim takmicenjima tako i na Olimpijskim igrama, Svetskim i Evropskim prvenstvima. Preuzeto sa: http://www.rsb.org.yu/savez
« Poslednja izmena: 21. Dec 2006, 03:01:00 od rukometas »
trenutno nam ne cvetaju ruže ni u muškoj ni u ženskoj ni u klupskoj ni na reprezentativnom nivou. Al' ajd' da kažemo da je to trenutna kriza iz koje se vidi izlaz.
Ne radim brzo, al' zato radim nekvalitetno Život nas uči su ljudi mnogo manje rđavi nego što se misli, ali i da su mnogo gluplji nego što je moguće i uobraziti. Pravopis srpskog jezika
Godina Nagrađeni igrač Država 1988. Veselin Vujović Jugoslavija 1989. Jae-Von Kang Južna Koreja 1990. Magnus Wislander Švedska 1991. nije se glasovalo 1992. nije se glasovalo 1993. nije se glasovalo 1994. Talant Dujšebajev Rusija 1995. Jackson Richardson Francuska 1996. Talant Dujšebajev Španjolska 1997. Stéphane Stoecklin Francuska 1998. Daniel Stephan Njemačka 1999. Rafael Guijosa Španjolska 2000. Dragan Škrbić Srbija i Crna Gora 2001. Kjung-Šin Joon Južna Koreja 2002. Bertrand Gille Francuska 2003. Ivano Balić Hrvatska 2004. Henning Fritz Njemačka 2005. Arpad Šterbik Srbija i Crna Gora
Osvajači odličja na OI u rukometu
Muški Olimpijske igre Zlato Srebro Bronca London 2012. (prvi) (drugi) (treći) Peking 2008. (prvi) (drugi) (treći) Atena 2004. Hrvatska Njemačka Rusija Sydney 2000. Rusija Švedska Španjolska Atlanta 1996. Hrvatska Švedska Španjolska Barcelona 1992. ZND Švedska Francuska Seul 1988. SSSR Južna Koreja SFR Jugoslavija Los Angeles 1984. SFR Jugoslavija SR Njemačka Rumunjska Moskva 1980. DR Njemačka SSSR Rumunjska Montreal 1976. SSSR Rumunjska Poljska München 1972. SFR Jugoslavija Čehoslovačka Rumunjska 1948 - 1968. Rukomet nije bio u programu OI Berlin 1936. Njemačka Austrija Švicarska
I najbolji igrač današnjice ponajprije zbog stila igre fantazista.
Ivano Balić
Prije rukometa dugo godina trenirao je košarku u tadašnjem klubu Jugoplastika i POP 84, današnjem KK Split.
Rukomet je počeo igrati u RK "Split". Prvak svijeta 2003. godine u Portugalu. Osvajač zlatne medalje na Olimpijskim igrama 2004. godine u Ateni. Drugi sa svjetskog prvenstva u Tunisu 2005.
Proglašen je najboljim igračem svijeta 2004. godine. Najbolji rukometaš Hrvatske 2003. Nakon RK Metković, Ivano Balić član je RK Portland San Antonio. Na EU u Švicarskoj 2006. godine izabran je u najbolju sedmorku prvenstva i proglašen MVP-najboljim igračem prvenstva.
Fajlovi prikačeni uz poruku(kliknite na slike za punu veličinu)
(8.33 KB, 125x200)
« Poslednja izmena: 21. Dec 2006, 10:49:46 od pretorian82 »
Balic je jednom recju - fenomenalan. Razmislja u sekundi i jos brze deluje, svaka cast. Takav bek bi trebao reprezentaciji Srbije (mada tesko da bi i on pomogao). Blago Hrvatskoj sto ima igraca takvog kalibra u svojim redovima. Podseca malo na Nedju Jovanovica dok je bio u najboljoj formi mada mislim da je bolji igrac od njega
A tu je naravno i Džomba!! Isto tako nevjerovatan igrač, uostalom to se vidi i po klubovima koji su ih kupili. U rukometu se to najbolje vidi jer recimo u nogometu veliki klubovi kupe lošeg igrača dok je u rukometu to prava rijetkost, pogotovo u Barceloni, portlandu, ciudadu, flensburgu itd..
Naši golmani su dobri ali mislim da je Arpad trenutno najbolji golman svijeta.
Poslednji odgovor u temi napisan je pre više od 6 meseci.
Temu ne bi trebalo "iskopavati" osim u slučaju da imate nešto važno da dodate. Ako ipak želite napisati komentar, kliknite na dugme "Odgovori" u meniju iznad ove poruke. Postoje teme kod kojih su odgovori dobrodošli bez obzira na to koliko je vremena od prošlog prošlo. Npr. teme o određenom piscu, knjizi, muzičaru, glumcu i sl. Nemojte da vas ovaj spisak ograničava, ali nemojte ni pisati na teme koje su završena priča.
Tema: 
