No Name :: Muzika ~ Koncerti ~ Izvodjaci

No nejm (No Name, doslovno "Bezimeni") je šestočlani dečački sastav iz Podgorice. Na Pesmi Evrovizije 2005. u Kijevu, No nejm su sa pesmom Zauvijek moja osvojili 7. mesto za Srbiju i Crnu Goru.

Sastav "No Nejm" je osnovan 19. novembra 2003. Već 2004. godine, No nejm je velikom brzinom privukao pažnju javnosti: nakon drugog mesta među "novim zvijezdama" na hercegnovskim "Sunčanim skalama" sa pesmom Za tebe i mene i koncerta sa grupom "Peper" 12. avgusta u Kotoru, usledili su nastupi u klubovima i medijima a potom i na novogodišnjim koncertima u Podgorici i Baru. Početkom 2005. godine, na "Montefonu" su dobili nagradu za "otkriće godine", a onda je 2. marta došla Montevizija 2005. sa pesmom Zauvijek moja Slavena Knezovića na tekst Milana Perića i No nejm je katapultiran u središte medijske pažnje.

Milan Perić je 1984. godine već pisao tekst za pesmu Ćao amore, kojom su Vlado Kalember i Izolda Barudžija ispred tadašnje TV Titograd predstavljali SFRJ na Pesmi Evrovizije. Pesma Zauvijek moja, odličan evrovizijski materijal, sa laganim violinskim uvodom, snažnom izvornom podlogom i krcata emotivnim sadržajem i, iako tekstom ljubavna, u osnovi otvoreno rodoljubiva, plod je višemesečnog rada iskusnog tima na crnogorskom pandanu izuzetnom uspehu pesme Lane moje, sa kojom je Željko Joksimović prethodne godine osvojio drugo mesto na Pesmi Evrovizije. Od prvog izvođenja na Monteviziji, za koju priliku su momci obukli stilizovane stare uniforme bokeljskih mornara a u inače skučen studio posebno uneseno i crkveno zvono, nije bilo nikakve sumnje koga će Crna Gora želeti u Kijevu. Posle ove pobede, Zauvijek moja je dva dana kasnije ubedljivo pobedila i na Evropesmi-Europjesmi 2005. u Podgorici, nakon glasanja koje su mnogi videli kao nepravedno, pošto su obema najbolje plasiranim pesmama sa Beovizije svi članovi žirija ispred RTCG dali po nula poena (nimalo drugačije od prethodne godine, kada su svi crnogorski izvođači nagrađeni sa po nil puan od članova žirija iz Srbije). Njihova pesma dobila je i najveći broj poena u teleglasanju: u direktnom prenosu je prvo rečeno da su u pitanju glasovi koje su prikupili crnogorski operateri, i iako je to ubrzo demantovano tvrdnjom da su uključeni i glasovi iz Srbije, predstavnici RTS su u februaru 2006. potvrdili da glasovi gledalaca iz Srbije nikada nisu bili uključeni u zvanične rezultate.

Sa rodoljubivo-emotivnim nabojem koji je pesma Zauvijek moja nosila i kontroverzom oko glasanja usred dugogodišnjeg trvenja oko državnog statusa Crne Gore, sve što je usledilo a najmanje je imalo veze sa samim sastavom ili njihovom pesmom moglo se jedino i očekivati. Još pre Montevizije, Radio-televizija Crne Gore optužila je u nekoliko navrata RTS da unapred favorizuje Jutro, pobedničku kompoziciju Željka Joksimovića u izvođenju Jelene Tomašević sa Beovizije, dopuštajući njeno izvođenje u medijima, na šta je RTS odgovorio izuzetno grubim saopštenjem. U toku prenosa Evropesme-Europjesme 2005, među izvođačima se pojavio i Aco Đukanović, kontroverzni brat crnogorskog predsednika, a voditelj Andrija Milošević je sažeo opštu atmosferu komentarišući Jutro poskočicom "tresla se gora, rodio se miš" i nazdravljajući pobedu sa "ovoga puta, pjevamo za Evropu, a iduće godine—pjevali u njoj, iako ona od vajkada pjeva u nama". Stranke koje se zalažu za osamostaljenje Crne Gore su pesmu prihvatile kao de fakto himnu pokreta za nezavisnost, "No nejm" ispratile "konačno direktno sa Golubovaca", a dočekale "...sa ponosno raspjevanom Crnom Gorom". Pesma je u Srbiji od početka izložena tihom bojkotu, a zlonamerni su sastav uvredljivo nazvali "Kinder jaja". Evropskoj radiodifuznoj uniji prosleđen je zahtev za utvrđivanje da je pesma plagijat narodne pesme Poljem se vije i španske pesme No voy a Llorar, koji je ova odbacila napominjući pritom da ERU jedino ispituje da li je ranije objavljivana identična pesma. Snimljen je zvanični spot u režiji Srđana Golubovića, u kojem devojka u beloj nošnji širom Crne Gore provlači crveno klupko, neskrivenu aluziju na novu crnogorsku zastavu, simbol težnji za samostalnošću, a na zvaničnom mestu grupe je jedno vreme stajala verzija "na crnogorskom jeziku". Momci su na samoj Pesmi Evrovizije u sobi za izvođače sedeli pod zastavama država članica SCG, a njihovo izvođenje—koje su komentatori stranih televizija svojim gledaocima, prirodno, najavili prepričavajući sve prethodno ("Srbija in Črna Gora, ena taka fina država za take stvari...tisti sindrom a la dobra stara Juga", kako je kazano u slovenačkom prenosu)—je otvorio telop na kojem se nekako našla zastava Srbije. RTS je svoj prenos oblikovao smireno kao da se radi o kakvom dalekom skijaškom takmičenju na kojem Srbija nema svog predstavnika (TV Pink: "Kako smo se nadali, dobro smo se udali"), dok je voditelj RTCG svaku pauzu koristio da podseti gledaoce iz dijaspore da se prebace na svoje nacionalne emitere i glasaju za "naše momke" ("Na Borisa Novkovića ne treba trošiti riječi, o njemu već sve znamo, ali zato podsjećamo naše gledaoce u dijaspori da se prebace", "Grupa iz Ukrajine poručuje da nas je zajedno više, ali i nas će zajedno biti više ako budemo glasali za naše momke", itd.).

Samu pesmu je za Pesmu Evrovizije u najboljoj tradiciji hrvatskih evrovizijskih nastupa značajno preduredio aranžer Remi Kacinoti, izostavljajući lagani uvod i gotovo sav tekst izuzev refrena—koji je problikovan u upamtljiv lait motiv—i dodajući jaku ritmičnu notu i usklike "ojha!". No nejm su nastupili (direktno u finalu) u opuštenoj modernoj odeći, na sceni osvetljenoj u izraženo crveno. Njihova energična, mladalačka i brza (neretki kažu i haotična) koreografija koju je radila poznata balerina i koreograf Sonja Vukićević uključivala je crnogorsko oro i nekoliko narodnih igara, česta pregrupisavanja na sceni, bubnjara koji je vrteo palicom te dizanje ruku u vis na kraju izvođenja. Za svoj nastup osvojili su 137 poena, uključujući i po maksimalnih 12 od Austrije, Hrvatske i Švajcarske, i sedmo mesto.

Na Sunčanim skalama 2005, No nejm su osvojili "Prinčeve nagrade" za najbolju grupu, debitante godine, najbolji video-spot i najbolju kompoziciju. Učestvuju i na Monteviziji 2006. sa pesmom Moja ljubavi Dalibora Nedovića na tekst Milana Perića.

No nejm čine Marko Perić (bas gitara, frontmen), Danijel Alibabić (vodeći vokal), Marko Prentić (gitara, vokal), Branko Nedović (solo klavijature), Dragoljub Purlija (bubnjevi) i Bojan Jovović (klavijature). Danijel je rođen 1988, Prentić 1986, ostali 1985; svi su (nekadašnji ili i dalje) učenici podgoričke muzičke škole "Vasa Pavić". I samostalno su osvajali brojne nagrade na muzičkim takmičenjima, a Marko Prentić je i petostruki prvak Srbije i Crne Gore u modernom plesu. Milan Perić, koji je za No nejm pisao Zauvijek moja i Moja ljubavi, je Markov otac.

Spoljašnje poveznice
http://www.noname.cg.yu

Fajlovi prikačeni uz poruku (kliknite na slike za punu veličinu)

(43.04 KB, 600x400)