zavisi i od pritiska.

Naime, poznato je da se na Himalajima ne može skuvati jaje, zato što voda ključa na nižoj temperaturi zbog nižeg pritiska.

Za početak u kalkulator trebaš staviti kilometražu, a ne koordinate ili uzeti u obzir da su paralele 90+90=180, a ne počinjati onako kako si počeo.
12348,32 km/7631,68=1,618034299132039079206675332299
Kad se budu mogle sabirati kruške i jabuke, vjerovatno ćemo to saznati.
Čovjek cijelo vrijeme govori o proporcijama 1:1,618

Znaci... do sada smo nasli da zavisi od:

a) sastava vode;
b) izvora toplote;
c) pritiska

dalje...

Priznajem da si u pravu, nisam dobro shvatio klip, šta su orijentiri. Paralele su tačne 1:1,618 a paralele su prirodne kao spojnioce polova. Meridijani su takođe tačni 1:1,618 naravno ako za nulti meridijan uzmemo Grinič. A ko nas uopšte tera da baš taj meridijan bude osnovni? I da se u odnosu na Grinič vaga harmonija položaja Kabe? Sad bolje razumem servilnost u glasu engleskog spikera (engleski slabije znam) on postavlja Kabu kao sredinu sveta, što je po kotama tačno, ali je ta harmonija fatalno vezana za njihovu odluku gde je početak. Engleska veština da sve bitno ima njihovu uzicu. Ipak je ovaj klip pun tajni o središtu i početku. Čestitam na klipu i hvala na detaljima koje nisam znao. Dama iz Londona ništa ne prepušta slučaju. Sad me strah da proveravam razmere drugih svetskih centara moći u odnosu na Grinič. Da je ceo svet nekakva rubikova kocka koja se zagonetno slaže.

P.S.
Ako uzmemo da je Beringov moreuz između Aljaske i Sibira tačka orijentira onda Grinič+180stepeni (datumska granica) ne prolazi tačno tuda već malo istočnije preko kopna Sibira.

Ako je sredina Beringovog moreuza između Sibira i Aljase tačka "kraja sveta" onda je "sredina sveta" Rim tj Bering+180stepeni.

Piramide u Gizi su 30stepeni severno od ekvatora i 30stepeni od Griniča.

Odstojanje od Vašingtona i Rima je 90trepeni. (nezavisno od Griniča)

Tibet, Lasa je 90 stepeni od Griniča

Moskva je u zlatvom preseku ako se meri od ekvatora do Moskve i od Moskve do severnog pola, a leži na istom meridijani kao i Kaba.
Istambul je 30stepeni od Griniča, kao i Giza, a odstojanje od ekvatora do Istambula i odstojanje od Istambula do Severnog pola je u zlatnom preseku, kao i Moskva samo obrnuto sa veličinama.

Očigledno je da Tvorac stvara svoju harmoniju praktično svuda i da nije specijalno darovao Kabu već je to prisutno na svim prostorima kao pravilo a ne povlašteni izuzetak. Da li nam to Tvorac želi reći "niko nije u pravu" i da niko od ljudi nije vlasnik blaga koji je on stvorio i da takmičenje "ko je bliži Bogu" nije njegova želja i poruka.

P.S. Odstojanje od Pariza do Njujorka je 120stepeni, trećina kruga. ovo sam izgrešio, nje tačno
Hollywood je u zlatnom preseku u odnosu na severni pol i ekvator,"fabrika snova" ima položaj.
Salt Lake Citu, središte mormona je u zlatnom preseku u odnosu na Grinič i datumsku granicu.

Beograd je na sredini odstojanja od ekvatora do severnog pola.

Krajnja zapadna tačka evropskog kopna u Portgaliji je udaljena 30stepeni od Beograda.

Brazilija (grad) je udaljena od Rima 60stepeni na zapad.

Buenos Aries je u zlatnom preseku u odnosu na ekvator i južni pol.

Grinič je 30stepeni severnije od Kabe (Meka). To nema veze sa konvencijom koji je meridijan nulti.

Šta ste se dohvatili oko kordinanta kabe. O njoj se ima dosta toga reći. Hajde postavite još nešto, ima boljih stvari od klipa na početku.

Sa suprotne strane Njujorka (Njujork+180stepeni) su Ulan Bator (Mongolija) Sajgon i Džakarta. Moskva je u zlatnom preseku sa Njujorkom na veću stranu i sa Sajgonom na manju stranu proporcije.

Ne znam koliko vam je poznato, ali graditelji Kabe su bili Ibrahim, alejhi-selam i Ismail, alejhi-selam. Prvog priznaju za poslanika i jevreji, i hrišćani, i kršćani i muslimani. Za drugog nešto nisam siguran kakav je slučaj. Evo jednog teksta o gradnji Kabe:

Gradnja Kabe i uspostava Hadža

Ibrahimu, alejhisselam, bilo je poznato da je prostor grada Meke gdje je njegov drugi dom takođe Allahovo Sveto mjesto još od vremena stvaranja nebesa i Zemlje, mjesto na koje su se, prema predajama, nakon izlaska iz Dženneta na Zemlju spustili otac i majka čovječanstva, Adem, alejhisselam, i hazreti Hava. Takođe je, prema nekim predajama, na tom mjestu bio prvi Sveti Mesdžid (Sveti Hram) podignut na Zemlji u slavu Allaha, Boga Istinskoga što ga podigoše meleki ili Adem, alejhisselam, a koji je bio potpuno uništen, moguće, u potopu. Mjesto na kome je nekada stajao taj Mesdžid bilo je nedaleko od svetog Zem Zem izvora. Postoje i predaje da je Ibrahim, alejhisselam, bio prvi koji je podigao Sveti Mesdžid u slavu Allaha Stvoritelja svjetova svih na Zemlji, jer prije toga na tom svetom mjestu nije bilo nikakve građevine. Allah Uzvišeni jedino pravu istinu zna, ali je jasno to da današnji Sveti Mesdžid u Meki (Kaba) stoji na Ibrahimovim, alejhisselam, temeljima iako je više puta obnavljan i čak promijenio svoj prvobitni izgled.

Bilo kako bilo, jasno je da je nakon nekog vremena otkako se Ismail, alejhisselam, sa majkom svojom naselio na tom svetom mjestu, Ibrahimu, alejhisselam, Objavom bilo naređeno da podigne Sveti Hram na mjestu koje mu je pokazano. Radili su otac i sin zajedno, moguće uz pomoć ostalih stanovnika te doline koji su se, vjerovatno, već bili odazvali pozivima dvojice Allahovih poslanika i primili islam. Kamenje mrke i crne boje su klesali iz okolnih brda i ugrađivali u građevinu koja je u osnovi bila u obliku kvadrata sa polukružnim dodatkom u sjevernom dijelu, u pravcu Svete zemlje. Dok je gradnja trajala plemenita srca odanih robova su šaputala hvalu i molitve svome Gospodaru:

I dok su Ibrahim i Ismail temelje Hrama podizali, oni su molili: ''Gospodaru naš, učini nas dvojicu Tebi odanim, i porod naš nek bude odan Tebi, i pokaži nam obrede naše i oprosti nam, jer Ti primaš pokajanje i samilostan si! Gospodaru naš, pošalji im poslanika, jednog od njih, koji će im ajete Tvoje kazivati i Knjizi ih i mudrosti učiti i očistiti ih, jer Ti si, uistinu, silan i mudar!'' (2:127-129).

Zidovi su rasli i uskoro su premašili visinu Ibrahimovu, alejhisselam, tako da je on uzeo jedan od obližnjih kamenova, za koji nam predaje kazuju da je džennetskog porijekla, kako bi ga koristio kao skelu u nastavku gradnje. On bi se penjao na taj kamen i nastavljao gradnju zidova Mesdžida. Vremenom su, Allahovom voljom, ostali otisci njegovih stopala na gornjoj površini tog kamena koji je tako ostao spomen na Allahovog prijatelja i dobivši ime ''Mekami-Ibrahim'' (mjesto stajanja Ibrahima) postao jedna od najvećih svetinja Svetog Hrama u Meki. Prilikom gradnje u jednom momentu je Ibrahimu, alejhisselam, zatrebao kamen odgovarajućeg oblika da popuni prazninu u istočnom uglu građevine. Pošto nijedan od kamenova u blizini nije odgovarao, on je poslao sina da pronađe neki kamen kojim bi se mogla popuniti ta praznina. Međutim prije nego se Ismail, alejhisselam, vratio melek Džibril Emin je već bio donio Ibrahimu, alejhisselam, jedan kamen koji je, kako nam predaje kazuju, zajedno sa ''Mekami-Ibrahimom'' spušten iz Dženneta u vrijeme kada su tu spušteni Adem, alejhisselam, i hazreti Hava. Ovaj kamen, poznat po imenu ''Hadžerul-esved'' Ibrahim, alejhisselam, ugradio je u istočni ugao Svetog Hrama. On je od tada pa sve do danas, a biće, inša'Allah i sve do Sudnjeg Dana, vjerovatno, najveća svetinja tamo prisutna. Prenosi se od hazreti Alije ibn Ebi Taliba, radijallahuanhu, da je taj džennetski kamen u stvari pečat na ugovoru sklopljenom između dragog Allaha, Uzvišenog, Stvoritelja i Gospodara svjetova i ljudi, ugovoru kojim se čovječanstvo obavezalo na vjeru u Stvoritelja svoga, te potpunu i iskrenu predanost i pokornost Njemu i nikom osim Njega; te da će taj kamen na Sudnjem Danu svjedočiti o ljudima i njihovoj vjeri. Isto tako se prenosi da je bio bijelji od mlijeka, ali su ga grijesi potomaka Adema, alejhisselam, učinili crnim.

Kada je gradnja Svetog Mesdžida bila završena Objavljeno im je da je dragi Allah, Gospodar svih svjetova taj Svoj hram učinio sigurnim mjestom i najvećom svetinjom na Zemlji i da ga je odredio mjestom hodočašća za sve vjernike:

I kada smo kao pribježište Ibrahimu pokazali mjesto gdje je Hram, rekli smo: ''Ne smatraj Nama nikoga ravnim, i očisti ovaj Hram Moj za one koji će ga obilaziti, koji će tu u blizini njegovoj stanovati, i koji će tu sedždu činiti i oglasi ljudima hadždž!''; dolaziće ti pješke i na kamilama iznurenim; dolaziće iz mjesta dalekih, da bi koristi imali i da bi u određene dane, prilikom klanja kurbana, kojim ih je Allah opskrbio, Njegovo ime spominjali. Jedite meso njihovo, a nahranite i siromaha ubogog! Zatim, neka sa sebe prljavštinu uklone, neka svoje zavjete ispune i neka oko Hrama drevnog obilaze. (22:26-29)

Tako je objelodanjeno kako Mesdžid ima svojstvo Bejtullaha (Allahove kuće), svetog mjesta gdje, naravno shvaćeno samo u simboličkom smislu, ''stanuje'' dragi Allah,[8] čime se u stvari hoće reći da je Kaba postala najsvetije od svih Allahovih svetih mjesta na Zemlji[9] i da je postala centrom kome je usmjeren Hadž, obred hodočašća koji je Ibrahim, alejhisselam, Allahovom voljom i odredbom uspostavio u Meki. S obzirom na ovakvu ulogu u savršenosti Allahove vjere, prostor svetog Mesdžida bi proglašen sigurnim mjestom u kome se nikome, niti ljudima, niti životinjama, niti biljkama nikako ne smije nauditi. Svi su, dakle, sigurni na tom Svetom mjestu gdje je trajno zabranjeno (haram) svako nasilje i grubost, pa je zato Mesdžid nazvan imenom Mesdžidul-haram. Hadž, hodočašće Kabi u Meki tako je u Vjeri Ibrahima, alejhisselam, postao jedan od temelja vjerovanja. Tradiciju Hadža su vijekovima nastavili čuvati potomci Ibrahima, alejhisselam, i po lozi Ismailovoj, alejhisselam, i po lozi, Ishakovoj, alejhisselam. Hadž je, Allahovom voljom i odredbom, u vječnom sjećanju ostavio i veličanstvenu kušnju Ibrahimovu, alejhisselam, kroz obrede klanja kurbana i kamenovanja šejtana u dolini Mine, dolini gdje je Allahov prijatelj htio svoga sina učiniti kurbanom i gdje se kamenjem suprostavio šejtanu koji ga je pokušao odvratiti od poslušnosti Allahu. Takođe je Hadž ovjekovječio i kušnju plemenite Hadžere kroz obred kretanja između Saffe i Merve, kako se zovu dva kamenita brežuljka između kojih je ona u strahu trčala.

Kada su, nažalost, nakon nekog, ne zna se koliko dugog, vremena potomci Ismailovi, alejhisselam, (Arapi) zapali u neznanje i mnogoboštvo, oni su, neuzubillah, počeli unositi svoje idole u Sveti Mesdžid, tako da su ga potomci Ishakovi, alejhisselam, (Benu Israil) koji su ostali u okrilju islama, prestali hodočastiti. Međutim, ipak su i potomci Ismailovi, alejhisselam, zadržali obred Hadža u svojoj tradiciji, tako da je on, mada uprljan nekim mnogobožačkim novotarijama, kontinuirano obavljan sve do vremena kada ga je Ismailov, alejhisselam, potomak Resulullah, Muhammed, alejhisselam, u potpunosti očistio od svih elemenata idolopoklonstva i ponovo povratio u Ibrahimov, alejhisselam, oblik i suštinu da se takav, milošću dragog Allaha, nastavi obavljati sve do kraja svijeta.

Sveti Mesdžid je više puta obnavljan, a prilikom jedne od obnova, zbog nedostatka čistih (halal) sredstava, je podignut samo jedan njegov dio u obliku kocke dok je sjeverni polukružni prostor Hidžr ograđen samo zidom visine oko metar.[10] Pošto je tako dobio oblik kocke Sveti Mesdžid je postao općepoznat po imenu ''Kaba'', što ima značenje ''kocka'', i u takvom obliku ga je zatekao Resulullah, Muhammed, alejhisselam. On je, kako nam to prenosi Aiša, radiallahuanhu, razmišljao o tome da Kabu povrati u njezin prvobitni oblik u kome ju je Ibrahim, alejhisselam sagradio, ali je iz određenih razloga od toga odustao. Bilo je takvih pokušaja i nakon njega od strane nekih halifa, ali je na kraju iz bojazni od smutnje odlučeno da Kaba ostane u onakvom obliku kakvom ga je ostavio Muhammed, alejhisselam, kakav je i dan danas.

Sveti grad Meka i Sveti Mesdžid Kaba (Mesdžidul-haram), voljom i odredbom dragog Allaha ostaju mjesto najvećeg hodočašća na Zemlji za čitavo čovječanstvo sve do Sudnjeg Dana, ali i mjesto bereketa i bogatstva saglasno Ibrahimovoj, alejhisselam, dovi kada se Allahu skrušeno obratio:

Gospodaru naš, ja sam neke potomke svoje naselio u kotlini u kojoj se ništa ne sije, kod Tvoga Časnog Hrama, da bi, Gospodaru naš, salat klanjali; zato učini da srca nekih ljudi čeznu za njima i opskrbi ih raznim plodovima da bi zahvalni bili. (14:37)
Ako nekog interesuje cijeli tekst o Ibrahimu, a.s., evo linka:
link

Добар део ове приче о градњи Кабе у Меки сам учио из историје религије.

Постоје неке разлике између онога што сми ми учили и овога што ви пишете или можда то у овом тексту није довољно детаљно обрађено.
Интересује ме овај детаљ и ваше мишљење:

Елем, арханђел Гаврило (или ако је лакше и разумљивије Џибрил- Емин) је Авраму (Ибрахиму) донео бели камен да га постави у источни ћошак Кабе и он је представљао темељац светости. А када је ово постало познато ходочасничко место, многи су целивали овај камен, па је од љубљења уснама грешника, овај камен од белога поцрнео, па је зато прозван хаџерул-есвед (црни камен).