Serbedzija, Rade, film., kaz. i tv-glumac (Bunic kod Titove Korenice, 27. VII 1946). Diplomirao (1969) na Akademiji za kazaliste, film i televiziju u Zagrebu. Ubrzo angaziran u zagrebackomu Dramskom kazalistu "Gavella", potom izmjenicno djeluje kao slobodni umjetnik, s angazmanom u HNK u Zagrebu, te ponovno u "Gavelli"; u novije vrijeme cesto suradjuje sa Lj. Risticem (sirom Jugoslavije). Nadaren, iznimne glum. tehnike, glumac i racija i temperamenta, sugestivan, vrsne dikcije, s lakocom izvodeci i fizicki najteze scene, pokazao se podjednako uvjerIjiv u ulogama klas. (npr. Shakespeareovi Hamlet i Richard III) i modernog repertoara (npr. Ibsenov Peer Gynt) - u raznim zanrovima, i u pozitivnim i u negativnim likovima. Dobitnik je mnogih priznanja (npr. triput nagraden na Sterijinom pozorju, rep. Nagrada "Vladimir Nazor", Nagrada "Dubravko Dujsin", Nagrada "Orlando" na Dubrovackim Ijetnim igrama). Ovisok i privlacan, s jednakim uspjehom (i dijapazonom likova) okusao se i na flmu. Debitira sporednom ulogom u Iluziji (1967) K. Papica, dok prvu glavnu - mladica na zivotnoj prekretnici - tumaci u Gravitaciji ili fantasticnoj mladosti cinovnika Borisa Horvata (1968) B.Ivande.

Otada sve cesce nastupa u gl. ili drugim gl. ulogama, postupno uvecavajuci popularnost i ulazeci u krug najrespektiranijih jugosl. glumaca - u filmovima raspona od ratnih drama do suvremene tematike. Tako su poc. 70-ih godina zapazene njegove uloge komun. aktivista dezorijentiranog u privatnom zivotu u Crvenom klasju (1970) Z. Pavlovica i seoskog mladica suocenog s nepravdom u Predstavi Hamleta u selu Mrduša Donja (1973) K. Papica. Potkraj desetljeca posebno je uspjesan u filmovima iz NOB-e: Hajka (1977) Z. Pavlovica i Povratak (1979) A. Vrdoljaka; za ulogu zandara u potonjemu na festivalu glum. ostvarenja u Nisu prima Cele kulu (zajedno s ulogom u Usijanju, 1979, B. Draskovica). U to vrijeme istice se i u filmovima koji kriticki oslikavaju jugosl. suvremenost: kao skladatelj kod kojeg prevladava karijerizam (sto potvrduje njegovu sposobnost karakterizacije moralno ambivalentnih osoba) u filmu Bravo maestro (1978) R. Grlica (Zlatna arena u Puli) i u naslovnoj ulozi u Novinaru (1979) F. Hadzica.

Mozda najuspjesnija na filmu za nj je god. 1986, kada se 2 njegove uloge spominju kao najuspjelije na pulskom festivalu: revolucionara koji se ne snalazi u poratnom vremenu u Vecernjim zvonima L. Zafranovica (Zlatna arena) i radnika ogorcenog siromastvom i zivotnim nedacama u Snu o ruzi Z. Tadica (Velika povelja u Nisu). Golema radnog potencijala, s uspjehom glumi i na televiziji: npr. u tv-serijama U registraturi, Nikola Tesla (u naslovnoj ulozi), Prosjaci i sinovi i Bombaski proces (kao Josip Broz Tito). God. 1982. dobio je godisnju nagradu austral. televizije Sammy za gl. ulogu u austral. tv-ekranizaciji drame Oslobodenje Skoplja D. Jovanovica. Objavio je 2 zbirke pjesama: Promjenljivi (Subotica 1987) i Crno, crveno (Zagreb 1989). Bio je predavac scenskog govora i glume na Akademiji za kazaliste, film i televiziju u Zagrebu; danas je izvanredni profesor glume na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. U novije vrijeme bavi se i kaz. rezijom.

Ostale vaznije uloge: Pozdravi Mariju (M. Klopcic, 1969); Idu dani (F. Hadzic, 1970); Putovanje na mjesto nesrece (Z. Berkovic, 1971 ); Zvezde su oci ratnika (T. Jankovic, 1972); Poslijepodne jednog fazana (M. Arhanic, 1972); Zivjeti od ljubavi (K. Golik, 1973); Bjegunac (J. Kavcic, 1973); Uzicka republika (Z. Mitrovic, 1974); Gospodjica (V. Jasny, 1980); Banovic Strahinja (V. Mimica, 1981); Variola Vera (G. Markovic, 1982); Kiklop (A. Vrdoljak, 1982); 13. jul (R. Šaranovic, 1982); Noc poslije smrti (B.Ivanda, 1983); Zadah tela (Z. Pavlovic, 1983); Pejzazi u magli (J. Jovanovic, 1983); U raljama zivota (R. Grlic, 1984); Una (M. Radivojevic, 1984); Zivot je lep (B. Draskovic, 1980); Horvatov izbor (E. Galic, 1985); Osudjeni (Z. Tadic, 1987); Covjek koji je volio sprovode (Z. Tadic, 1989).


Linkovi:


Sajt - http://user.tninet.se/~fyw073h/recitacije/index.html

• The quiet American (2002) - Tihi Amerikanac (Inspector Vigot)
• Mission: Impossible II (2000) - Nemoguća misija 2 (Dr. Nekhorvich)
• Snatch (2000) - Sneč (Boris 'The Blade/The Bullet Dodger' Yurinov)
• Space Cowboys (2000) - Svemirski kauboji (General Vostow)
• Stigmata (1999) - Stigmata (Marion Petrocelli)
• Eyes Wide Shut (1999) - Širom zatvorenih očiju (Milich, Rainbow Fashions Owner)
• Prague Duet (1997) - Praški duet (Jiri Kolmar)
• The Truce (1996) - Primirje (The Greek)

Boris u snechu - umro sam od smeha

Prilog za biografiju, Rade Serbedzija kao Hamlet 

u Snatch-u je bio briljantan...

Možda ne bi bilo previše reći da je u pitanju najostvareniji glumac sa prostora nekadašnje Jugoslavije!

Najveci Srpski glumac

Rade Šerbedžija umesto kod Anđeline Džoli u Holivudu boravi u Beogradu

Iako je ekipa glumaca koji su sarađivali sa Anđelinom Džoli na njenom rediteljskom prvencu „Bezimena ljubavna priča“ trebalo da u Holivudu prvi put pogleda ovo filmsko ostvarenje, još jedan umetnik nije bio u mogućnosti da prihvati ljubazan poziv lepe partnerke Breda Pita. Rade Šerbedžija, koji je sa Anđelinom postao prijatelj, umesto u Holivudu, ovih dana boravi u Beogradu.
Za magazin „Hello!“ legenda naše kinematografije kaže:
- Pozvala me je Anđelina da, kao i Branko Đurić i Nikola Đuričko, budem njen gost sedam dana i da zajedno pogledamo taj film koji smo sa mnogo žara radili. Nažalost, nisam mogao da prihvatim njen poziv da dođem u Holivud jer trenutno snimam film „Ustanička ulica“ u Beogradu.

Izvor: Hello magazin

Rade Šerbedžija pevao Tošetu

Na otvaranju spomen-kuće nastradalom muzičaru okupilo se više hiljada ljudi, Šerbedžija izveo pevačevu neobjavljenu pesmu „Kruševo“.



Sećanje ne bledi.
Toše Proeski juče je u rodnom Kruševu dobio spomen-kuću. Na otvaranju memorijalnog centra posvećenog tragično nastradalom pevaču okupilo se više hiljada ljudi, a glumac Rade Šerbedžija je uz muzičku pratnju gitariste Vlatka Stefanovskog otpevao Tošetovu neobjavljenu pesmu „Kruševo“.

U kompleksu od 870 kvadrata hronološki je prikazan život velike makedonske zvezde, od detinjstva, preko tinejdžerskih dana, početka karijere, prvih uspeha, Evrovizije, pa sve do odlaska u legendu.

Zasebni muzej krase lične pevačeve stvari, sa svim verskim predmetima koje je posedovao i brojnim muzičkim nagradama. Istaknute su i dve voštane figure u prirodnoj veličini, a muzički studio u kom je komponovao i dnevna soba preseljeni su iz njegove kuće u Skoplju.


Izvor: Kurir

Šerbedžija: Uživam u dugim večerama s Andželinom

Holivudski glumac Rade Šerbedžija ovih dana boravi u Beogradu jer igra u filmu Milovana Terzića “Ustanička ulica”. Šerbedžija tumači tužioca Specijalnog suda za ratne zločine. Zanimljivo je da mu je ovo tek drugi domaći film koji radi otkako je prešao da živi i stvara u inostranstvu devedesetih godina. Ekskluzivno za “Blic”, Šerbedžija otkriva da je odličan scenario bio presudna stvar zbog koje je prihvatio snimanje pomenutog ostvarenja.



Iako je istovremeno imao neke druge obaveze, posle razgovora sa Gordanom Kičićem, koji tumači glavnu ulogu u filmu ali je i producent “Ustaničke ulice”, Rade je odlučio da prihvati ponudu.

Slažete li se da “Ustanička ulica” nije politički film, već jedna ljudska priča?
- To jeste jedna lepa filmska priča, ali se bavi politikom, tako da je to i politički film - što je dobro. Važno je, da kada se radi o takvim stvarima jer ne možemo da se igramo kao da toga nema. Film u sebi ima politiku, što je vrlo bitno, jer je ona, nažalost, sastavni deo naših života.


Izvor: Blic

Rade Šerbedžija: Režiseri su me uvek napadali

Proslavljeni glumac, koji upravo snima film „Ustanička ulica“ u Beogradu, poručuje kako ga nepravedno bije glas da igra samo negativce.



Glavni!
Snimanje filma „Ustanička ulica“ ovih dana teče punom parom po Beogradu. Ekipa predvođena glumcem i producentom Gordanom Kičićem i rediteljem Miroslavom Terzićem koristi svaku priliku da pred kamere dovede najveću zvezdu ovog filma Radeta Šerbedžiju. Razgovor za Kurir sa Radetom vodimo u kamper vozilu na kojem piše „glavni“. Čuvenog glumca uskoro očekuje i prva filmska režija - „Oslobođenje Skoplja“, po tekstu Dušana Jovanovića.

Bije vas glas da uglavnom igrate negativce. Ovog puta u „Ustaničkoj ulici“ pojavljujete se u ulozi tužioca. Pa još specijalnog, za ratne zločine!
- To što sad pričaju da igram samo negativce, Ruse, nije istina. To je predrasuda jer sam igrao glavnog negativca Ivana Tretjaka u „Svecu“ sa Valom Kilmerom.

Ali, gledajući vaš opus do rata, retko kad ste igrali neke uloge koje su imale veze s vlašću?
- Nisam mnogo igrao partizane, to je istina. Više sam igrao intelektualce.

Slabo igrate u hrvatskim filmovima?
- Zvali su me, ali neki scenariji mi se nisu svideli. Radio sam jedan film pre nekoliko godina, i onda ovaj „72 dana“ s mojim sinom Danilom.

Postoji li neka uloga koju niste odigrali, a hteli biste?
- Nisam nikad ništa posebno želeo. Uvek sam lako dobijao uloge, režiseri su me napadali.

Trenutno s porodicom živite u Rijeci. Da li to znači da ćete ubuduće više stvarati na ovom terenu ili je to samo vaša baza?
- Otvaramo na riječkom sveučilištu studij Gluma, mediji, kultura sledeće jeseni, pa nam je tamo baza. Što ne znači da ćemo ostati tu zauvek. Najverovatnije ćemo se vraćati u London.

Jeste li u kontaktu s Ljubišom Ristićem?
- Viđamo se kad god dođem u Beograd. Pozovem ga, odemo na večeru, popričamo. Jedino ovog puta nisam stigao.

Jedan je Živojin Pavlović

Koje je vaše najbolje ostvarenje?
- Posebno su mi važni filmovi u kojima sam radio sa Živojinom Pavlovićem, koji je bio naš najveći režiser. Pomenuo bih i film „Pre kiše“ Milča Mančevskog, koji mi je otvorio vrata američkog filma.


Izvor: Kurir