Marburg hemoragijska groznica



Marburg hemoragijska groznica se karakteriše febrilnošću i pojavom hemoragijskog sindroma zbog oštećenja kapilara i trombocitopenije (smanjen broj trombocita).
Uzrok nastanka
Uzročnik ove groznice je virus iz grupe Rabdovirusa. Rezervoar zaraze su sekreti i ekskreti majmuna Circopitecus, kao i obolele osobe. Zaraza se prenosi direktnim kontaktom sa infektivnom krvi, organima, spremom.
Klinička slika
Nakon inkubacije od 3-6 dana, bolest počinje iznenada visokom temperaturom, mijalgijama (bolovi u mišićima), i opštom slabošću. Ubrzo se javlja povraćanje i proliv što još više iscrpljuje bolesnika. Hemoragijski fenomeni po koži i sluzokožama praćeni leukopenijom i trombocitopenijom uz oštećenje ostalih organa dovode do smrti za 5-7 dana.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike, izolacije uzročnika iz krvi i seroloških analiza.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna. Vakcina do dan danas nije pronađena, tako da je pojačan nadzor nad svim putnicima koji se vraćaju ili dolaze iz Angole.

stetoskop.info

Lasa groznica (umarajuća groznica)



Lasa groznica je otkrivena 1969. godine u gradu Lasi u Severnoj Nigeriji. Spada u najteže infektivne bolesti.
Uzrok nastanka
Uzročnik je arenavirus. Izvor zaraze su pacovi koji svojim urinom prenose bolest kontaminirajući hranu, okolinu. Moguć je interhumani prenos bolesti.
Klinička slika
Nakon inkubacije od 7-18 dana bolest započinje groznicom, drhtavicom, glavoboljom, bolovima u mišićima. Zatim se javlja gubitak apetita, mučnina, povraćanje, gušobolja. Kod većine bolesnika se razvijaju znaci eksudativnog faringitisa, ulceracije u usnoj duplji, limfadenopatija. U drugoj nedelji bolesti intoksikacija organizma je intenzivnija, nastaje krvarenje po koži i sluzokožama. Smrt nastupa najčešće kao posledica septičkog ška i hipovolemije.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike, izolacije virusa i seroloških testova.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna. Pokušava se sa ribavirinom.

stetoskop.info

Zapadnonilska groznica



Zapadnonilska groznica je teško virusno oboljenje koje prenose infestirani komarci.
Uzrok nastanka
Uzročnik je virus Zapadnog Nila koji spada u grupu Flavivirusa. Rasprostranjen je u Africi, Zapadnoj Aziji i Srednjem Istoku. Čovek se inficira ujedom infestiranih komaraca iz roda Culex.
Klinička slika
Prvi simptomi se javljaju 3-14 dana nakon ujeda komarca. Zapadnonilska groznica se karakteriše povišenom telesnom temperaturom, glavoboljom, malaksalošću, bolovima u mišićima i zglobovima, uvećanim limfnim žlezdama i ponekad ospom po koži.

U težim slučajevima ovaj virus može da izazove encefalitis ili meningitis. Tada se javljau i ukočenost vrata, slabost ,mišića, stupor, dezorijentacija, tremor, konvulzije, paralize i koma.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i laboratorijskih analiza. Virus se izoluje iz krvi ili likvora bolesnika i identifikuje se serološkim analizama: imunofluorescencijom, ELISA testom.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna.

stetoskop.info

St. Louis encefalitis



St. Louis encefalitis je teško virusno oboljenje koje prenose infestirani komarci.
Uzrok nastanka
Uzročnik je virus St. Louis encefalitisa koji pripada grupi arbovirusa. Domaćini su ptice. Čovek se inficira ujedom infestiranih komaraca iz roda Culex. Interhumani (sa čoveka na čoveka) prenos nije moguć.
Klinička slika
Period inkubacije je od 4 – 21 dana. Najčešće bolest prolazi u vidu lakšeg oblika kada se javljaju povišena telesna temperatura, groznica i glavobolja. Međutim kod težih oblika  - encefalitisa – se mogu javiti i ukočenost vrata, tremor, dezorjentacija, konvulzije, spastička paraliza, stupor i/ili koma. U 3-30% težih oblika bolest zavrašava letalnim ishodom, naročito kod starijih ljudi.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i laboratorijskih analiza. Virus se izoluje iz krvi ili likvora bolesnika i identifikuje se serološkim analizama: imunofluorescencijom, ELISA testom.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna. Nema još ni vakcine koja bi prevenirala oboljenje u endemskim krajevima.

stetoskop.info

Infekcija oka gonokokom



Gonoblenorrhoea neonatorum je akutni konjunktivitis koji obično zahvata oba oka i počinje 1-3 dana po rođenju.

Bolest počinje 24-48 časova posle rođenja crvenilom, otokom konjunktive i pojavom tečnog ružičastog sekreta. Oboljenje brzo napreduje i za 1-2 dana kapci postanu jako otečeni i tvrdi, te ih je teško rasklopiti. Iz otvora kapaka izlazi obilna količina gustog gnojnog sekreta. Kojunktiva je tamnocrvene boje, somotaste površine. Bolest traje nekoliko nedelja. Kapci postepeno postaju mekši, otok opada i količina sekreta se smanjuje.

Kao komplikacija može doći do zahvatanja rožnjače i nastanka njene perforacije. Ukoliko se gnojno zapaljenje proširi na unutrašnje delove očne jabučice, onda nastaje gnojni endoftalmitis; kasnije se gnojni sadržaj eliminiše kroz otvor u rožnjači, a zaostali delovi one jabučice se retrahuju i nastaje ftiza očne jabučice. Funkcija vida je u ovim slučajevima definitivno izgubljena.

Gonoblenorrhoea adultorum ima još nagliji početak, svi su simptomi teži a komplikacije na rožnjači češće i s gorim ishodom. Kod odraslih se bolest obično javlja na jednom oku.
Uzrok nastanka
Uzročnik je Neisseria gonorrhoeae. Na novorođenčad se bolest prenosi sa majke u toku porođaja. Odrasli se obično sami zaraze prenosom infekcije sa urogenitalnog trakta na oko, bilo da su sami oboleli od genitalne gonoreje ili da neguju i pregleđuju takve bolesnike.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, pregleda i brisa konjunktive. Dijagnoza se potvrđuje nalazom ekstracelularnih i intracelularnih gonokoka u razmazu epitela i sekreta konjunktiva obojenog po gramu, kao i kulturom.
Lečenje
Leči se antibioticima efikasno i sigurno. Primenjuju se penicilini ili tetraciklini. Krajnji rezultat zavisi od toga da li je lečenje počelo blagovremeno, pre nego što su nastala ireverzibilna razaranja na rožnjači.

stetoskop.info

Papatači groznica



Papatači groznica je akutno infektivno oboljenje koje se karakteriše jako izraženim opštim simptomima infekcije, vrlo dobre prognoze. Bolest je endemična u tropskim i suptropskim krajevima. Ima je i u području Mediterana, Jadranskog mora i Vojvodine.
Uzrok nastanka
Virus Papatači groznice je arbovirus C grupe koji spada u rod Phlebovirusa, a porodicu Bunyaviridae. Virus je patogen samo za čoveka i odojčad miša. Bolest prenose komarci iz roda Phlebotomus pappataci.

Pogođene osobe su uglavnom deca i novopridošli u endemske krajeve. Nakon preležane bolesti ostaje doživotni imunitet, ali kako postoje različiti tipovi virusa tako je moguće i preboleti bolest više puta.
Klinička slika
Nakon inkubacije od 2-6 dana, bolest počinje iznenada skokom temperature do 40 stepeni, glavoboljom, fotofobijom, bolovima u slabinama, mišićima potkolenica, malaksalošću. Bolesnici se žale na mučninu, bez apetita su, povraćaju. Na episkleralnoj konjunktivi uočava se intenzivnija hiperemija u vidu trougla sa vrhom koji je okrenut u stranu – Pikov fenomen. Temperatura se održava tri dana zbog čega se bolest zove trodnevna groznica. Bolest je benigna, ali je oporavak dug.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i laboratorijskih analiza. Virus se izoluje iz krvi bolesnika i identifikuje se serološkim analizama: imunofluorescencijom, ELISA testom.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna.

stetoskop.info

Zapadni konjski encefalitis



Zapadnji konjski encefalitis je virusno boboljenje koje prenose komarci. Ovo je jedno od najtežih oboljenja koje prenose komarci i koje može da zahvati centralni nervni sistem i da uzrokuje teške komplikacije ili smrt. Najčešće se javlja u zapadnim i centralnim delovima Amerike.
Uzrok nastanka
Virus konjskog encefalitisa pripada rodu Arbo virusa. Rezervoar infekcije su ptice, a vektor-prenosilac je komarac. Čovek se inficira ubodom komarca.
Klinička slika
Kod većine inficiranih nema nikakvih simptoma. Kod malog procenta (najčešće kod male dece i starijih ljudi) nastaje teži oblik – encefalitis. Teži oblik letalno završava u 5-15% slučajeva, a kod oko 50% preživelih ostaju trajna oštećenja mozga. Karakteriše ga nagli početak bolesti sa groznicom, povišenim telesnim temperaturama sa drhtavicom, ozbiljnom glavoboljom, osetljivošću na svetlost i bolovima u celom telu. Zatim može da sledi mučnina, povraćanje. Potpun oporavak traje jednu do dve nedelje. Kod težih oblika sledi teška upala mozga (encefalitis), koma i najčešće smrt. Javljaju se fascikulacije (trzaji) mišića ili generalizovani epi napadi. Moguć je nalaz oštećenja kranijalnih nerava uz prisutne bazilarne znake (ptoza-spušten kapak, strabizam-skretanje oka u jednu stranu, anizokorija-nejednake zenice, diplopije-duplo viđenje, pareza facijalisa).
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i laboratorijskih analiza. Izoluje se iz krvi, likvora, brisa nazofarinksa. Za identifikaciju se koriste serološki testovi: RVK, imunoflorescencija, ELISA, RIA.
Lečenje
Nema specifičnog lečenja. Terapija je simptomatska i suportivna.

stetoskop.info

Istočni konjski encefalitis



Istočni konjski encefalitis je retko, veoma teško oboljenje uzrokovano virusom Istočnog encefalitisa.
Uzrok nastanka
Virus konjskog encefalitisa pripada rodu Alpha virusa, a porodici Togaviridae. Najviše su rasprostanjeni u Južnoj Americi, Trinidadu, Centralnoj Americi, Meksiku i Floridi. Rezervoar infekcije su ptice, a vektor-prenosilac je komarac. Čovek se inficira ubodom komarca.
Klinička slika
Istočni konjski encefalitis može izazvati razčičite oblike bolesti. Neki od inficiranih uopšte nemaju simtome, kod nekih se javljaju simptomi slični grupi a kod manjeg broja inficiranih izaziva teži oblik koji u 50% slučajeva završava letalno, a kod preživelih ostavlja sekvele. Karakteriše ga nagli početak bolesti sa groznicom, povišenim telesnim temperaturama sa drhtavicom, ozbiljnom glavoboljom, osetljivošću na svetlost i bolovima u celom telu. Zatim može da sledi mučnina, povraćanje, kašalj, upale grla i proliv. Potpun oporavak traje jednu do dve nedelje. Kod težih oblika sledi teška upala mozga (encefalitis), koma i najčešće smrt. Javljaju se fascikulacije (trzaji) mišića ili generalizovani epi napadi. Takođe se kao znak oštećenja centralnog nervnog sistema mogu javiti hemipareze, hemiplegije (oduzetost jedne strane), pozitivan znak babinskog i skoro 100% odsustvo kožnih trbušnih refleksa. Moguć je nalaz oštećenja kranijalnih nerava uz prisutne bazilarne znake (ptoza-spušten kapak, strabizam-skretanje oka u jednu stranu, anizokorija-nejednake zenice, diplopije-duplo viđenje, pareza facijalisa).
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu epidemioloških podataka, kliničke slike i laboratorijskih analiza. Izoluje se iz krvi, likvora, brisa nazofarinksa. Za identifikaciju se koriste serološki testovi: RVK, imunoflorescencija, ELISA, RIA.
Lečenje
Pošto bolest izaziva virus, antibiotici nisu efikasni. Lečenje je simptomatsko. Postoji na raspolaganju živa vakcina kao novi lek u fazi ispitivanja. Stoji na raspolaganju druga, mrtva vakcina koja se daje radi povećanja antitela.

stetoskop.info

Brill - Zinsserova bolest (obnovljeni pegavac)



Brill - Zinsserova bolest predstavlja pozni recidiv pegavca i javlja se samo kod ljudi koji su pre više godina preboleli pegavac.
Uzrok nastanka
Rickettsia prowazeki je rikecija. Rikecije su Gram negativne bakterije koje se razmnožavaju samo u živoj ćeliji osetljivih domaćina.

Jedini rezervoar u prirodi je čovek i to bilo bolesnik od primarnog pegavog tifusa ili od Brill-Zinsserove bolesti, bilo rikecionoša. Prenosi se sa čoveka na čoveka samo posredstvom čovečije vaši tela (Pediculus humanis corporis).
Klinička slika
Bolest počinje naglo sa visokom temperaturom, bolovima u mišićima i zglobovima, jakom glavoboljom i nesanicom. Sve ove tegobe traju 5-6 dana i za to vreme na koži aksilarnih predela javlja se makulozna ospa koja se širi na grudi i leđa, ali ne i na donje ekstremitete. Bolesnik je miran i komunikativan jer se na razvija tifozni stadijum.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu kliničke slike, epidemiološke ankete, laboratorijskih analiza. Rikecije je moguće izolovati iz krvi, isečaka tkiva, likvora, sputuma i urina, međutim izolovanje se ne vrši u rutinskoj dijagnostici zbog komplikovanih laboratorijskih postupaka i velike infektivnosti ovih agenasa, tako da serološke reakcije predstavljaju metod izbora (Weil-Welixova reakcija, RVK, reakcija aglutinacije, test indirektne imunoflorescencije).
Lečenje
Sastoji se od kauzalne, simptomatske i higijensko - dijetetskog režima. Kauzalna terapija se sastoji u primeni antibiotika i to pre svega tetraciklina i hloramfenikola. U simptomatskoj terapiji pored nadoknade tečnosti i primene vitamina moguća je aplikacija kortikoida kod težih kliničkih oblika.

stetoskop.info

Pegavi tifus



Klasični ili epidemijski pegavac je opasna akutna i teška infektivna bolest, prouzrokovana Rickettsiom prowazeki, a prenosi se isključivo belim vašima (Pediculus humanis corporis).
Uzrok nastanka
Rickettsia prowazeki je rikecija. Rikecije su Gram negativne bakterije koje se razmnožavaju samo u živoj ćeliji osetljivih domaćina.

Jedini rezervoar u prirodi je čovek i to bilo bolesnik od primarnog pegavog tifusa ili od Brill-Zinsserove bolesti, bilo rikecionoša. Prenosi se sa čoveka na čoveka samo posredstvom čovečije vaši tela (Pediculus humanis corporis). Vaš tela provede ceo život u odeći, hraneći se krvlju nekoliko puta dnevno. Vaš se inficira sišući ljudsku krv. Zaražena vaš ne prenosi rikeciju ubodom, već fecesom. Kad god ujede da bi sisala krv, vaš ujedno i defecira. S obzirom da ujed izaziva svrab, čovek se češe i utrljava u kožu feces sa rikecijama. Ređi put prenošenja infekcije je takođe izmetom vašiju kroz konjunktive ili sluzokožu respiratornog sistema. Obolelog čoveka, koji ima povišenu temperaturu, vaši brzo napuštaju i traže čoveka sa normalnom temeperaturom.
Klinička slika
Bolest je cikličnog toka i prolazi kroz tri stadijuma:
prodromalni ili invazivni stadijum, traje 3-5 dana
tifozni ili egzantematični stadijum, traje 7-10 dana
stadijum rekonvalesecencije, traje 20-30 dana
Nakon inkubacije koja traje 10-14 dana dolazi do pojave ospe i teškog tifoznog stanja. Bolest počinje naglo sa jezom, drhtavicom, glavoboljom, pojavom mučnine i povraćanjem. Javlja se bol u svim mišićima i zglobovima, temperatura dostiže 39-40 stepeni, bolesnik je upadljivo crvenog lica i očiju, neraspoložen, ćutljiv, koža je topla, suva, crvena, jezik je suv, ispucao. Stanje svesti je očuvano, ali moguće su promene u vidu uznemirenosti, pomućenja senzorijuma ili pojava delirantnog stanja.

Zatim nastaje drugi, tifozni stadijum koje se karakteriše tifoznim stanjem, pojavom ospe, hepatosplenomegalijom (uvećane jetra i slezine) i visokom temperaturom tipa kontinue. Bolesnik bunca, uznemiren je, neposlušan, razdražljiv, agresivan prema okolini i prema sebi, mogući su suicidi. Iz stanja agresivnosti i razdražljivosti ponovo ulazi u stanje najteže depresije. Javalja se ospa, koja se gubi na pritisak, a nema je na licu, dlanovima i tabanima. Eflorescencije po koži su neujednačene po veličini i izgledu od makule i petehije, što zavisi od težine kliničke slike. Petehijalna ospa se održava desetak dana a za to vreme menja boju, od crvene preko žute zelene postaje mrka. Zbog ovako izmenjene boje dobija se utisak prljave kože koja je dobila naziv koža beskućnika – Cutis vagantium. Ovaj stadijum traje 12-14 dana.

Oporavak koji sledi traje 20-30 dana.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu kliničke slike, epidemiološke ankete, laboratorijskih analiza. Rikecije je moguće izolovati iz krvi, isečaka tkiva, likvora, sputuma i urina, međutim izolovanje se ne vrši u rutinskoj dijagnostici zbog komplikovanih laboratorijskih postupaka i velike infektivnosti ovih agenasa, tako da serološke reakcije predstavljaju metod izbora (Weil-Welixova reakcija, RVK, reakcija aglutinacije, test indirektne imunoflorescencije).
Lečenje
Sastoji se od kauzalne, simptomatske i higijensko-dijetetskog režima. Kauzalna terapija se sastoji u primeni antibiotika i to pre svega tetraciklina i hloramfenikola. U simptomatskoj terapiji pored nadoknade tečnosti i primene vitamina moguća je aplikacija kortikoida kod težih kliničkih oblika.

stetoskop.info